Como escoller o mellor fertilizante para o teu céspede

Escoller os mellores fertilizantes para céspede é unha tarefa máis fácil se te apoias nunha guía de características e criterios para comparar.

Salinidade.

Fertilizar o solo aumenta a súa salinidade; normalmente ese aumento non é moi importante, pero hai que telo en conta en solos salinos ou en cultivos que se regan con augas de mala calidade. O aumento de sales do solo fai que as plantas teñan menos acceso á auga que hai no solo, polo que o estrés hídrico chegará antes.

Os fertilizantes orgánicos e de liberación lenta son óptimos se hai problemas de salinidade.

O nitrato sódico é o fertilizante inorgánico de referencia para comparar a salinidade do resto. Podes ler máis sobre o índice salino aquí.

Acidez

Os fertilizantes inorgánicos teñen unha resposta no solo que convén coñecer. As sales que se aplican no solo poden cambiar o pH, o que condiciona o crecemento do céspede. Dependendo do tipo de solo e do tipo de céspede, hai que ter sempre presente o pH. Aquí podes ler máis sobre a acidez dos fertilizantes.

Os fertilizantes nitroxenados, como os que conteñen sulfato amónico (NH₄SO₄), nitrato amónico (NH₄NO₃) ou nitrato cálcico (Ca(NO₃)₂), producen acidez; en cambio, o nitrato potásico (2KNO₃) produce alcalinidade.

Como escollo o máis axeitado?

Os abonos formulados para o céspede son unha forma axeitada de mercar un produto pensado para as necesidades do céspede, aínda que sempre se poden mercar compoñentes en almacéns de agricultura a un custo menor. Aínda así, recomendamos sempre fuxir de fertilizantes con altas concentracións de nitróxeno, como os universais.

Os fertilizantes moi nitroxenados provocarán un céspede moi vigoroso, pero sensible ás enfermidades e á seca; ademais, necesitará ser segado con frecuencia e consumirá máis auga e outros nutrientes.

É boa idea buscar no mercado fertilizantes formulados para o céspede.

Os fertilizantes de liberación lenta son moito máis axeitados para os céspedes en xeral: permiten ter unha cuberta ben nutrida durante períodos longos, de 12 a 18 semanas, e ademais non se perden coa chuvia nin co rego.

Moitos fertilizantes veñen formulados para distintas épocas do ano: en verán e primavera, para facilitar o enraizamento; a finais de inverno, con nitróxeno para aumentar o vigor; e no outono, ricos en fósforo para aumentar a resistencia ás baixas temperaturas. Moitos acompáñanse dos micronutrientes necesarios para o correcto desenvolvemento, como o magnesio ou o ferro.

Tipos de fertilizantes de liberación controlada.

O xofre pode axudar a baixar o pH e ten un custo baixo. A súa liberación depende da actividade microbiana, do tamaño do gran, da cera protectora, da temperatura e da humidade.

Núcleo de urea, nitrato ou amonio cunha cuberta semipermeable. A liberación prodúcese por procesos osmóticos. Cando o solo necesita nutrientes, libéranse.

Achega o nitróxeno de forma gradual, debido a que se compón de elementos de disolución lenta.

Descomponse en cadeas de polímeros de distintas lonxitudes, o que lle confire distintos tempos de liberación. Un terzo libérase rápido e dous terzos dependen da degradación microbiana.

Estas cubertas poden ter mesturas de fertilizantes primarios e secundarios no seu interior.

Se necesitas axuda co calendario de aplicacións, ponte en contacto cos enxeñeiros de Tiloom a través de soporte@tiloom.com.