Análises foliares | Macroelementos primarios
FOTO · TILOOM
Análises foliares | Macroelementos primarios
A realización de análises foliares de laboratorio son unha perfecta maneira de determinar as deficiencias nutricionais do noso céspede. Cada elemento da composición vexetal ten unha función que ou pode ser realizada en exclusiva por ese elemento ou traballa en sintonía con outros. Imos repasar o traballo dos macronutrientes primarios:
- Nitróxeno (N): É o elemento máis abundante e imprescindible dentro dos que a planta non ten dispoñibles directamente no aire. A súa función principal é a construción non só de aminoácidos. Senón que tamén é compoñente de ácidos nucleicos, aminoácidos, proteínas, clorofila e coenzimas. Afecta o crecemento de gromos e raíces, densidade, cor, resistencia a enfermidades e tolerancia ao estrés.
A deficiencia percíbese con moita facilidade, xa que o céspede comeza a perder verdor. Ao ser o nitróxeno un elemento moi móbil, trasloca de follas vellas ás máis novas. A deficiencia de nitróxeno é moi común en céspedes de uso deportivo, xa que a sega retírase sempre e o crecemento do céspede actúa como unha bomba de nitróxeno. O nitróxeno extráese do solo nos restos da sega e, se non se adúba, ese nitróxeno deixa de estar dispoñible.
O nitróxeno é un elemento moi lavable, pódese perder moito nitróxeno se non se usan fertilizantes de disolución lenta.
- Fósforo (P): É o elemento encargado de manexar a enerxía para os procesos metabólicos da planta. É elemento principal do ATP (molécula responsable da realización dos procesos vitais dos seres vivos). Permite o almacenamento de carbohidratos nas raíces e a súa maduración, o que facilita a estabilidade do céspede durante todo o ano.
A deficiencia de fósforo aparece nas follas máis maduras, en xeral primeiramente aumentan o seu verdor. Cando a deficiencia se mantén os verdes cambian pouco a pouco a púrpuras e avermellados. As razóns máis frecuentes da deficiencia poden deberse a varios factores. Condicións de frío e humidade en períodos longos ou solos con baixa capacidade de infiltración que non permitan ás raíces buscar novas fontes de fósforo.
- Potasio (K): O potasio está relacionado coa turxencia das plantas, a súa concentración de amidón e azucres. A falta de turxencia provoca perda de resistencia a enfermidades e á seca.
A turxencia defínese como o equilibrio hídrico dentro das células das plantas.
Unha planta con baixo acceso ao potasio desenvolve unha coloración amarela nas follas máis vellas que, se se mantén no tempo, provoca o enrolamento da folla e forma finalmente manchas necróticas nos bordos das follas.
É posible determinar deficiencias nutricionais cando o problema xa é grave, pero o interese das análises é non chegar nunca a un punto de deficiencia tan extremo que a planta sufra as consecuencias.
