Modelar pragas e enfermidades en cultivos
FOTO · TILOOM
O estudo da bioloxía está permitindo modelar pragas e enfermidades nos cultivos.
Estes modelos pódense realizar de dúas formas: ou indo buscar os datos co software SpecWare ou subíndoos a internet a través de SpecConect. A versión máis básica do sistema de monitorización de pragas pode comezar a funcionar cun investimento inicial de menos de 1000€. É o momento de tomarse en serio a xestión integrada de pragas.
Nós podemos axudarte a determinar o mellor modelo escribíndonos a soporte@tiloom.com.
As pezas necesarias para comezar co sistema son:
- Rexistrador de datos. Pode ser da serie 1000, que non conta con posibilidade de conexión a internet e para o que habería que ir buscar os datos con frecuencia, ou da serie 2000 á que se lle podería incorporar un modem para subir os datos a internet e ver os resultados desde calquera lugar.


- Sensor de temperatura ambiental
- Sensor de humidade ambiental

- Sensor de humidade da folla

- Sensor de temperatura do solo

- Pluviómetro

Esta tecnoloxía é imprescindible para caracterizar o campo de forma profesional. Cada modelo necesita un sensor ou outro; a continuación desenvólvese.
A día de hoxe existen potentes modelos para estudar na nosa propia explotación cultivos como:
Maceira e pereira
- Sarna
- Lume bacteriano
- Mancha de fumaxe
- Flyspeck
Necesita para funcionar un sensor de humidade de folla e de temperatura ambiental.
Cereixeiras
- Leaf spot
Para funcionar necesita un sensor de humidade de folla e de temperatura ambiental.
Videira
- Oídio
- Podremia negra da uva
- Mildio
- Botrytis
- Escoriose da vide
Hai que incorporar un sensor de humidade de folla e de temperatura e humidade ambiental
Pataca
- Alternaria solani
- Phytophthora infestans
- Todo o sistema BliteCast
Funciona cun pluviómetro e un sensor de temperatura e humidade ambiental.
Tomate
- Todo o sistema TomCast
Só necesita para funcionar un sensor de humidade de folla e de temperatura ambiental.
Céspede
Con só un pluviómetro, un sensor de temperatura de solo e un sensor de temperatura e humidade ambiental funciona o sistema.
Todos estes modelos combínanse cun modelo de presión de insectos.
A base do funcionamento destes modelos é establecer o limiar de danos a partir do cal se debe comezar a aplicar para evitar danos graves. O modelo establece un nº a partir do cal actuar, poñamos por exemplo o 15. Cada vez que o ambiente dá as condicións para que o patóxeno se desenvolva suma un +1. Na imaxe vese como no momento de tomarse o risco era de 13 e o límite de 15, polo que pronto se debería actuar contra a enfermidade.




