DETECCIÓN DE ENFERMIDADES EN CÉSPEDE VIII. DOLLAR SPOT
FOTO · TILOOM
Dollar spot, causada por fungos patóxenos Clarireedia spp. (anteriormente Sclerotinia homeeocarpa), é a enfermidade máis común e amplamente distribuída do céspede de todos os pastos de estación cálida (C4) e de estación fría (C3) en todo o mundo. Pode reducir drasticamente a calidade das especies de céspede e afectar o seu valor estético e a súa xogabilidade.
Etioloxía de Dollar spot:
Dollar spot observouse en todas as áreas onde se cultiva céspede, incluídos campos de golf, xardíns domésticos e campos deportivos, e documentouse máis amplamente en América do Norte, Europa e Asia. Os síntomas típicos da mancha dólar inclúen lesións de cor branca a palla que progresan a través das láminas das follas e descenden desde a punta da folla. A medida que avanza a enfermidade, aparecen parches circulares e afundidos con diferentes diámetros.
Axente causal de Dollar spot:
O fungo patóxeno describiuse por primeira vez en 1937 como o ascomiceto Sclerotinia homeeocarpa (Bennett 1937). Desde entón, os avances en diversas técnicas moleculares e morfolóxicas proporcionaron novos coñecementos sobre unha clasificación e nomenclatura máis apropiadas deste patóxeno, reclasificando S. homeocarpa nun novo xénero da familia Rutstroemiaceae, Clarireedia, con catro especies diferentes.
S. homoeocarpa é o único membro do xénero Sclerotinia que non produce un esclerocio. Pola contra, o fungo produce unha matriz de hifas vexetativas coñecida como estroma que pode sobrevivir durante longos períodos en recortes de céspede, palla ou solo.
Síntomas do Dollar spot:
Os síntomas do dollar spot varían segundo a especie de céspede e as prácticas de manexo. En condicións de corte próximo de céspede de textura fina (por exemplo, agrostis ou bermuda), os síntomas aparecen primeiro como pequenas manchas circulares de cor palla de céspede do tamaño dunha moeda.
Cando se aumenta a altura de corte para céspedes de textura máis grosa (por exemplo, poa ou raigrás), as manchas afectadas son parches máis grandes, de forma irregular e de cor palla, de aproximadamente 7 a 15 cm de diámetro. Nas follas do céspede, os primeiros síntomas inclúen clorose e áreas encharcadas de auga e, a medida que avanza a enfermidade, os tecidos das follas infectadas adquiren unha aparencia de cor palla de forma e tamaño variables (Walsh et al. 1999).
Signos de infección por Clarireedia spp. pode incluír micelio branco con aparencia de tea de araña que pode verse cedo pola mañá cando hai orballo.
Especies máis susceptibles:
- Entre os céspedes de clima frío, o Lolium perenne e Festuca arundinacea son menos susceptibles á S. homoeocarpa que outras especies de uso común.
- A susceptibilidade a S. homoeocarpa dos cultivares dos céspedes tipo agrostis é variable, pero ningún é altamente resistente.
- Poa annua é máis susceptible que os céspedes tipo agrostis.
- Entre os céspedes de clima cálido, a mancha dólar é particularmente severa en céspede bermuda (Cynodon dactylon) e Paspalum vaginatum.
Condicións que favorecen a infección:
- Clarireedia spp. pode sobrevivir nun amplo rango de temperaturas, de 4 a 32 °C, sendo a temperatura óptima para a infección entre 15 e 27 °C .
- A temperatura óptima combinada con alta humidade (>85%) e períodos prolongados de humidade das follas causados pola chuvia ou a rega favorecen o crecemento do fungo nas plantas
- McDonald et al. (2006) demostraron que a gravidade de dollar spot aumentaba cando o agrostis recibía unha rega profunda e pouco frecuente, e que a gravidade da enfermidade se correlacionaba negativamente coa humidade do solo.
Control cultural:
- A eliminación da humidade das follas da mañá en agrostis con cortadoras de céspede reduciu significativamente (≤81%) a gravidade da mancha dólar.
- A recollida e eliminación de tecidos vexetais mortos que conteñen estroma fúnxico pode axudar a reducir a incidencia de dollar spot porque o patóxeno pasa o inverno no tecido vexetal morto.
- Atopouse que manter unha fertilidade axeitada do solo, particularmente nitróxeno (N), e optimizar os sistemas de rega para manter unha humidade axeitada do solo, foi eficaz para reducir a gravidade de dollar spot no céspede, ademais é importante procurar estimular as defensas naturais do noso céspede.
O control de nitróxeno foliar podemos realizalo indirectamente pola medición do índice NDVI ou ben por medidas do nitróxeno nos nosos greens ou campos de fútbol a través dos nosos ionómetros con dilucións solo: auga 1:2, ademais da monitorización dos niveis de humidade do terreo con equipos de medida como o sensor POGO.
Control preventivo de enfermidades:
As aplicacións de control spot do dólar baséanse nun día de calendario ou unha combinación de día de calendario e condicións climáticas. En 2018, Damon L. Smith (Universidade de Wisconsin-Madison) e James P. Kerns (Universidade Estatal de Carolina do Norte) desenvolveron un modelo para predicir a probabilidade dun brote de dollar baseado na temperatura media de cinco días (Celsius) e a humidade relativa media diaria.
Tratamento curativo:
Control químico:
- A mancha do dólar pódese controlar usando fungicidas con ingredientes activos de miclobutanil, fenarimol, propiconazol, boscalid, tiofanato-metilo, triadimefón e clorotalonil. As doses indicadas na etiqueta de fungicidas deben aplicarse en intervalos de 7 a 21 días, dependendo de se a aplicación é preventiva ou curativa.
- Demostrouse que o sulfato ferroso é eficaz para controlar a mancha dólar no céspede e pode ser unha alternativa aos fungicidas DMI e SDHI.
Control biolóxico:
- Principalmente, demostrouse que os microorganismos antagonistas, as cepas hipovirulentas de Clarireedia spp. e os fungicidas biolóxicos e a base de aceite son prometedores como posibles controis do dólar spot (Koch et al. 2020; Walsh et al. 1999; Zhou e Boland 1998).
- Nun estudo en cámara de crecemento utilizando agrostis infestado con dollar, a cepa Trichoderma harzianum 1295-22 reduciu a enfermidade en ≤71% en ensaios de campo realizados durante 4 anos (Lo et al. 1996).
- En Poa pratensis infestado con dollar, a perda de clorofila reduciuse cando as follas foron inoculadas con Streptomyces diastaticus (S32), S. glabus (S35), S. hygroscopicus (S13) (Hodges et al. 1993).
Análise e diagnóstico de Dollar spot:
A forma máis eficaz de diagnosticar o Southern blight sempre son as nosas análises de qPCR rápidas onde podemos identificar decenas de enfermidades cunha soa mostra.
É importante poder identificar a enfermidade en campo e con só un microscopio poder analizar as estruturas máis identificativas deste fungo.
Fonte: Couch, H.B. 1995. Diseases of Turfgrasses. Krieger Publishing Company, Malabar, FL
Fonte: Detweiler, A.R., J.M. Vargas, Jr., and T.K. Danneberger. 1983. Resistance of Sclerotinia homoeocarpa to iprodione and benomyl. Plant Dis. 67: 627-630.
Fonte: Endo, R.M. 1966. Control of dollar spot of turfgrass by nitrogen and its probable basis. Phytopathology 56: 877
Fonte: Smiley, R.W., P.H. Dernoeden, and B.B. Clarke. 1992. Compendium of Turfgrass Diseases 2nd ed. American Phytopathological Society, St. Paul, MN.
