Detección de enfermidades en céspede IV: Pythium
FOTO · TILOOM
Pythium é un xénero de fungos oomicetos, patóxenos de plantas que poden causar enfermidades devastadoras no céspede. A queima por Pythium foi mencionada por primeira vez na década de 1930, aínda que o seu recoñecemento como un problema nalgunhas áreas dos EE.UU. non ocorreu ata 1954. Inicialmente pensábase que esta enfermidade era exclusiva das gramíneas dos campos de golf, pero agora recoñécese como un problema en todo tipo de céspedes, tanto de verán como de inverno, en todo o mundo.
Axente causal
Pythium blight é causado polo fungo Pythium aphanidermatum, que pertence ao xénero Pythium, clasificado como un oomiceto ou mofo acuático. A diferenza dos fungos verdadeiros, as especies de Pythium forman hifas desprovistas de septos e conteñen celulosa nas súas paredes celulares. Estas características distínguenos como oomicetos.
Ademais, descubriuse que as especies de Pythium se sitúan dentro do filo Oomycota e están relacionadas coas algas pardas no reino Stramenopila.
Ciclo da enfermidade
A supervivencia do fungo prodúcese principalmente a través de oosporas na zona da raíz do céspede e no thatch, así como a través do micelio vexetativo nas follas e raíces. A infección das follas do céspede ocorre pola penetración directa das hifas vexetativas ou as zoosporas, e a enfermidade pode propagarse a través do movemento de propágulos de Pythium en áreas infectadas, como o transporte de solo ou palla a outras áreas e a dispersión de zoosporas en condicións de alta humidade.
Síntomas
Os síntomas de Pythium blight son visibles durante o tempo cálido e húmido, cando as follas do céspede permanecen húmidas por máis de 12 horas. A enfermidade é particularmente daniña cando as temperaturas diúrnas superan os 28°C (82°F) e as temperaturas nocturnas non baixan de 20°C (68°F).
Os primeiros síntomas aparecen como follas infiltradas con auga que producen unha cor verde escuro a púrpura, que se agregan en parches ou aneis de aspecto irregular ou circulares nas áreas de céspede. Estes parches poden alcanzar un tamaño de <1 a >20 cm (0,4 a >8 polgadas) de diámetro. Non se forman lesións marcadas nas follas infectadas, e cando se fregan cos dedos nótanse viscosas ou graxas.
Os parches de céspede infectado poden crecer e xuntarse, causando serios danos en áreas de céspede, campos de golf e estadios. Ademais dos síntomas foliares, as podremias do colo, estolóns e raíces asócianse con frecuencia a Pythium blight.
A enfermidade pode afectar áreas pequenas ou grandes, especialmente en greens de campos de golf moi mantidos, e pode propagarse a outras plantas próximas de céspede que sexan susceptibles.
Condicións que favorecen a enfermidade
As condicións que favorecen a enfermidade da queima por Pythium inclúen altos niveis de salinidade no solo, estrés por seca, factores locais que favorecen o fluxo da auga, e altos niveis de fertilización con nitróxeno.
- A salinidade do solo, común en ambientes áridos con flutuacións salinas estacionais, predispón o agrostis á infección por P. aphanidermatum.
- O estrés por seca tamén aumenta a susceptibilidade do céspede á infección por Pythium.
- Factores locais que favorecen o fluxo da auga, como a drenaxe deficiente, poden incrementar a propagación de Pythium spp.
- A fertilización excesiva con nitróxeno tamén pode predispor as plantas á queima por Pythium, ao crear un crecemento exuberante de céspede.
- Ademais, as carencias de calcio tamén poden predispor as plantas á queima por Pythium.
Estes factores, combinados con altas temperaturas e humidade, crean condicións propicias para o desenvolvemento da enfermidade.
Especies máis susceptibles
As especies de céspede máis susceptibles a Pythium inclúen Poa annua, o Raygrass (Lolium perenne) e a Festuca arundinacea, que son altamente susceptibles á enfermidade. Por outro lado, festucas finas (Festuca spp.) e a Poa pratensis son menos susceptibles. Ademais, algúns cultivares de poa pratensis, raygrass e festucas altas mostraron resistencia moderada a P. aphanidermatum e outras especies de Pythium.
Control cultural
En canto ao control cultural, recoméndase:
- Reducir a humidade prolongada das follas.
- Evitar doses excesivas de nitróxeno para previr un crecemento foliar exuberante e suculento.
- Evitar establecer céspede en áreas baixas que acumulen auga, proporcionar unha boa drenaxe superficial e subsuperficial e aliviar a compactación do solo.
- Manter un equilibrio na nutrición do céspede.
- A aireación, o corte vertical ou o recubrimento dos greens enfermos deben evitarse.
- Débese evitar o corte ou a rega cando haxa micelio de Pythium presente no follaxe para minimizar a propagación do patóxeno.
Control químico:
O control químico de Pythium blight implica o uso de fungicidas efectivos para combater a enfermidade.
Algúns dos produtos comerciais etiquetados contra a queima por Pythium inclúen Companion (Bacillus subtilis cepa GB03), Double Nickel LC (Bacillus amyloliquefaciens cepa D747), TurfMate™ (Trichoderma harzianum), Turfshield (Trichoderma harzianum Rifai cepa T22 + Trichoderma viride cepa G41), e Regalia (un extracto de planta de Reynoutria sachalinensis).
Ademais, utilizáronse fungicidas de diversas clases químicas para o control da queima por Pythium, como hidrocarburos aromáticos, carbamatos, ditiocarbamatos, fenilamidas, fosfonatos, inhibidores exteriores da quinona (QoI, incluíndo as estrobilurinas) e os inhibidores internos da quinona (Qil’s que inclúen cyano-imidazoles).
É importante ter en conta que o uso repetido dun fungicida específico para Pythium, especialmente do metalaxil ou mefenoxam (fenilamidas), pode seleccionar poboacións resistentes de P. aphanidermatum.
Análise e diagnóstico
A forma máis eficaz de diagnosticar Pythium son as análises de qPCR rápidas onde podemos identificar decenas de enfermidades cunha soa mostra.
Necesitas diagnosticar con eficiencia a incidencia de Pythium? Contacte con Tiloom en info@tiloom.com e en menos de 48 horas terá a resposta a través dunha análise de diagnóstico qPCR das enfermidades máis frecuentes do céspede.
O coñecemento exacto das enfermidades potenciais que afectan ao teu céspede, capacitarate para actuar de forma preventiva e xestionalo da forma máis sustentable e eficiente posible.
Hagan, A. 2004. Controlling Pythium Blight on Overseeded and Established Turf. Alabama Cooperative Extension System. Bulletin ANR-594.
Kerns, J. P., and L. P. Tredway. 2008. P. volutum can be the cause for Pythium root dysfunction. Turfgrass Trends J. May:67-72.
Latin, R. 2007. Pythium Blight. Turfgrass Disease Profiles. Purdue Univ. Cooperative Extension Publication. BP-109-W.
Tredway, L. P., G. G. Wilkerson, B. R. Lassiter, J. J. Reynolds and G. S. Budol. 2008. Pythium Root Dysfunction. North Carolina State Univ. [Online] Available at www.turffiles.ncsu.edu.
Vencelli, P., and A. J. Powell. 2008. Chemical ontrol of Turf Diseases 2008. Univ. of Kentucky Cooperative Extension Service, Publication No. PPA1.
