Manexo integrado de pragas no céspede MIP: que é?
FOTO · TILOOM
Que é o Manexo integrado de pragas no céspede (MIP)?
A FAO (Farming and Agriculture Organization) define o MIP como: A consideración coidadosa de todos os controis de pragas dispoñibles e a integración de medidas apropiadas que freen o desenvolvemento de poboacións de pragas. Mantendo as aplicacións químicas en intervencións que estean economicamente xustificadas e que se minimicen os riscos para a saúde humana e o contorno.
O MIP enfatiza o cultivo san diminuíndo a intervención e fomentando os mecanismos naturais da xestión de pragas. (http://www.fao.org/agriculture/crops/)
O uso de praguicidas químicos é un dos piares para o mantemento de superficies deportivas de alto rendemento. Pero o seu uso conleva un elevado impacto ambiental, polo que é moi importante anticiparse ás enfermidades, pois unha vez que a enfermidade se pode observar a simple vista, corrixila será moi custoso. Con todo, se se tivese realizado o manexo integrado de pragas, esta situación non sería tan custosa de corrixir.
O camiño que debe seguir o golf debe ser asegurar a calidade ambiental e o ecosistema a longo prazo, e por iso a Unión Europea ditaminou a DIRECTIVA 2009/128/CE DO PARLAMENTO EUROPEO E DO CONSELLO do 21 de outubro de 2009, transposta á lexislación española a través do Real Decreto 1311/2012 do 14 de setembro, polo que se establece o marco de actuación para conseguir un uso sustentable dos produtos fitosanitarios.
A FAO propón os seguintes principios para lograr o obxectivo
- A prevención e/ou supresión.
-Uso de técnicas de cultivo adecuadas (Técnica de falsa preparación de leito de sementes (Stale seed bed), datas e densidades de sementeira, labranza de conservación).
-Uso, cando sexa apropiado, de variedades resistentes a enfermidades, tolerantes ao estrés e material de sementeira certificado.
–Aplicación calibrada de fertilización, encalado e rega / drenaxe.
-Previr a propagación de organismos nocivos mediante medidas de hixiene (Limpeza regular da maquinaria e equipamento)
-Protección e mellora de organismos benéficos importantes. Adopción de medidas adecuadas de protección fitosanitaria e utilización de infraestruturas ecolóxicas dentro e fóra dos sitios de produción.Os organismos nocivos deben ser controlados por métodos e ferramentas adecuados.
- Vixilancia.
É de prioridade máxima realizar observacións no campo frecuentes, así como o uso de software de prognóstico e diagnóstico. Non se debe dubidar en usar consellos de asesores profesionalmente cualificados. - Toma de decisións.
Sobre a base dos resultados da monitorización, o responsable debe decidir cando aplicar as medidas de protección da planta. Hai que saber definir cal é o limiar económico de danos para telos en conta antes dos tratamentos.
Por regra xeral aínda non hai unha gran cantidade de estudos que lle faciliten ao equipo de mantemento a definición de limiares. Pero algúns centros como a Universidade do Estado de Utah fixeron importantes traballos como INTEGRATED MANAGEMENT OF BILLBUGS (COLEOPTERA: DRYOPHTHORIDAE) IN INTERMOUNTAIN WEST TURFGRASS por Madeleine M. Dupuy. Neste tipo de ensaios comézanse a trazar liñas de referencia.As universidades e os organismos de investigación traballan en definir limiares de actuación sustentables.
- Métodos non químicos.
Os métodos biolóxicos, físicos e outros métodos non químicos sustentables deben ser preferidos aos métodos químicos se proporcionan un control de pragas satisfactorio. Existen promotores de microorganismos que estimulan o equilibrio san do solo.
Uso de ferramentas non químicas. - Selección de fitosanitarios.
Os fitosanitarios aplicados deben ser o máis específicos posible para a praga obxecto. Para evitar danos a outros organismos que poden ser clave no equilibrio biótico do medio. - Doses calibradas.
Debe seguirse estritamente a dose definida polo fabricante, e ter en mente o nivel de danos admisible. O responsable pode usar métodos de aplicación nos que se empreguen doses reducidas, frecuencia de aplicación reducida ou aplicacións parciais. - Estratexias antirresistencia
Na aplicación de químicos a xeración de resistencias por parte do patóxeno é un grave problema. Débense aplicar as estratexias de resistencia dispoñibles para manter a efectividade dos produtos. Isto pode incluír o uso de pesticidas múltiples con diferentes ingredientes activos. - Avaliación.
Tras realizar os traballos de control pódese estimar o éxito das medidas de protección vexetal aplicadas e avaliálas para ir adoptando estratexias máis atinadas en cada tempada.
Seguindo os pasos anteriores, a industria estará máis preto de ofrecer un valor agronómico incalculable. Xa que diminuír o noso impacto ambiental ten tantos beneficios como un sexa quen de imaxinar.
