Para que medir os restos de sega?
FOTO · TILOOM
Todo o mundo sabe realmente que se extrae información valiosa dos restos de sega, pero non sempre se lle dá a importancia que realmente ten. Recoller e medir os restos de sega é unha tarefa extremadamente sinxela e que achega información extremadamente rica. Non é simplemente un número.
Medir os restos de sega non é sinxelamente un valor máis dun campo, é toda unha realidade que nos fala do estado do campo.
Tomar a medida dos restos de sega só necesita un par de minutos, e precísase un recipiente graduado para verter o refugallo desde a segadora. Tamén é importante coñecer a área que se sega, polo que convén segar por zonas separadas para poder avalialas por separado. Tras introducir os restos no recipiente graduado, preme lixeiramente para que non quede excesivamente aireado. A outra opción é pesar os restos nunha báscula fixa. É realmente importante non fallar nin sequera nas épocas en que un depósito da segadora dá para varios greens.
Está claro que o técnico que sega os greens sabe perfectamente a cantidade normal de volume que se vai extraer dunha sega, pero iso non quita que sexa necesario medilo. Pódense observar tendencias que poden delatar un problema con antelación. Cando cambia a tendencia, algo está pasando e hai que saber como relacionalo. Época do ano? Tráfico? Enfermidade? Fertilización? É importante constatar que a planta responde á actividade que se realiza e en que medida.
Se os restos de sega son elevados, pódese xogar coa fertilización para diminuílos e así aforrar custos.
- Cando os restos de sega son elevados, a velocidade do green adoita reducirse e, cando os restos son baixos, tende a aumentar a velocidade do green. Isto débese a que os tecidos con forte crecemento son máis brandos e absorben máis a enerxía. En cambio, os que crecen pouco están máis endurecidos e permiten máis a rodadura. Desde logo non é a única variable que modifica a velocidade do green, pero en niveis de competición, cando se desexa un green rápido e se optimizou o resto de variables como a compactación, a humidade e a altura do corte, actuar sobre o crecemento pode marcar a diferenza.
- Observar os restos de sega permite ao Greenkeeper valorar a presenza de enfermidade, a turxencia das follas ou a súa cor. En resumo, permite botar unha ollada ao estado de saúde do cultivo.
O obxectivo principal do greenkeeper é manexar adecuadamente o crecemento da pradería para as necesidades indicadas.
O manexo do crecemento vexetal é o núcleo central do greenkeeping. Se se observa un céspede fino e pouco vigoroso, incapaz de soportar o tráfico, tomaranse medidas para vigorizar a superficie, e se crece demasiado baixarase o ritmo do mantemento para frear ese crecemento. Coñecer os restos da sega é imprescindible para iso.
- Pódese utilizar tecnoloxía como LaquaTwin para, sobre os restos de sega, coñecer cal é o seu estado nutricional e ver se existen problemas. Os sensores de ións facilitan coñecer a concentración de ións de distintos elementos como o potasio, o calcio, o sodio ou o NO3. Tendo como referencia os niveis MLSN para valorar o nivel nutricional do solo, pódese modificar esta variable aplicando maior ou menor fertilización. Se as concentracións en folla son correctas, o crecemento será bo.
Ademais do uso da tecnoloxía, coñecer o volume de residuos daralle confianza en saber que se está realizando un bo traballo nutricional, permitindo aforrar fertilizantes cando o crecemento sexa elevado. Se o crecemento está acorde, as labores de mantemento poderanse reducir e, se é deficiente, aumentar ata chegar ao equilibrio.
En resumo, coñecer con precisión os restos de sega darános unha fotografía diaria do estado do campo, podendo obter información moi valiosa que nos permitirá aforrar custos e prever problemas.
