Biomarcadores

Os biomarcadores son aqueles organismos que nos poden dar indicacións sobre a calidade biolóxica das nosas superficies deportivas. Podemos falar de biomarcadores xenéticos se temos en conta fraccións de ADN das comunidades microbianas, a partir das cales é posible crear unha avaliación funcional do solo (capacidades do solo), para cada superficie deportiva. Os biomarcadores servirannos para avaliar a saúde das nosas superficies deportivas.

A riqueza microbiana do solo é impresionante, máis dunha cuarta parte das especies do planeta vive nos solos.

Nos nosos greens ou campos de fútbol atoparemos todo tipo de organismos tales como pequenos invertebrados, nematodos, insectos, organismos vexetais, e toda unha flora microbiana. A heteroxeneidade destas especies, é dicir a súa biodiversidade, é un parámetro da saúde destas superficies. O uso indiscriminado de pesticidas resultará nunha menor diferenciación das diferentes especies e por tanto da súa saúde. O manexo integrado de pragas é unha alternativa para conseguir maiores valores de sostibilidade, de aí a recomendación no uso de biopesticidas, e produtos naturais.

Como bo exemplo cabe destacar un organismo tal como o Streptomyces, unha bacteria dos nosos solos que é responsable de máis do 80% dos antibióticos coñecidos

A flora microbiolóxica é tan extensa que sería imposible caracterizala por cada un dos seus diferentes organismos, en cambio si podemos fixarnos nas funcións que realizan e usar esa funcionalidade como marcador microbiolóxico. É dicir, segundo a súa resistencia a patóxenos, dotándoa dunha maior saúde, as súas implicacións na dispoñibilidade de nutrientes, facendo máis fértiles os solos ou segundo a biodiversidade, é dicir a heteroxeneidade das diferentes bacterias, fungos, etc…

Como na maioría dos casos o éxito alcánzase no equilibrio, a través dunha nutrición óptima, polo que é importante coñecer os procesos microbianos que interveñen no ciclo dos nutrientes. Por exemplo os que fixan o carbono no solo ou subministran ás plantas formas de nutrientes dispoñibles (p. ex., mineralización ou solubilización). Ou os que inmobilizan os nutrientes de novo en formas non facilmente dispoñibles para as plantas (inmobilización, desnitrificación) para deste xeito, xunto ás análises fisicoquímicas, poidamos tomar as decisións adecuadas optimizando o control da materia orgánica.

Caracterizaremos os solos mediante os bioindicadores de solos sans a solo con baixa diversidade.

A inoculación de flora microbiana beneficiosa é así mesmo unha boa estratexia e débese realizar en forma de probióticos e prebióticos, é dicir incluímos as novas especies que nos interesan pero ademais procuramos que o seu medio de cultivo favoreza a súa proliferación. As micorrizas apoian de forma moi diversa os cultivos. Apoian a biodisponibilidade de nutrientes, achegan resistencias aos factores abióticos como a salinidade ou o estrés hídrico e tamén desencadean as resistencias a factores bióticos como pragas. O desenvolvemento biotecnolóxico do fungo Glomus iranicum var. tenuihypharum ten beneficios específicos e especialmente seleccionados para os campos.

Pregunta a soporte@tiloom.com para saber máis dos nosos protocolos biodinámicos para unha xestión eficiente das túas superficies deportivas