Perfís de superficies deportivas: características diferenciadoras

Os perfís de solo das nosas superficies deportivas presentan unhas características especialmente diferentes ao resto de solos agrícolas. Por unha banda seguen as especificacións dadas por organismos como USGA, sendo de texturas areentas con unhas curvas granulométricas específicas, onde As taxas de infiltración en xeral serán maiores conforme nos movamos cara á dereita nesas curvas.

Tanto a acumulación e fixación de CO2, feltro ou thatch así como a respiración heterótrofa nos nosos céspedes deportivos está gobernada polas prácticas de mantemento e foron estimadas nun rango que oscila entre 31 g C/m2 e ano en superficies de céspedes sen mantemento, ata 922 g C/m2 e ano para zonas con fertilización e achegues de restos de sega (fonte: Milesi et al., 2005). Estas superficies deportivas producen máis CO2 que solos agrícolas e ecosistemas naturais debido a que conteñen maior cantidade de materia orgánica no solo (fonte: Kaye et al., 1997). Hoxe en día existen numerosas novas tecnoloxías para a eliminación da materia orgánica.

Existen rexistros de valores de CO2 moi altos nos perfís de solos de campos de golf ou fútbol. Valores que chegan ata o 3 e 4%, moito maiores que o 0.03% atmosférico e son consecuencia dos mantementos intensos e das altas taxas de crecemento que se dan nestas superficies deportivas (fonte: Lee et al., 1997).

Obear e Soldat (2015) estudaron a distribución vertical do Carbono Inorgánico Disolto Total en 28 greens USGA. Querían comprobar se se producían acumulacións de carbonato cálcico, tal como adoita ocorrer en solos agrícolas, como consecuencia da rega con augas máis ou menos duras e de altos contidos en bicarbonatos e carbonato (resultantes da disolución do CO2 edáfico). O estudo presentou valores diferentes aos que se producen na agricultura.

Resultou que cando o pH do solo estaba por debaixo de 7,8 o solo presentaba moi pouca cantidade de carbono inorgánico Mentres que con valores de pH por riba de 7,8 as cantidades de carbono inorgánico eran variables. Ademais, na maioría das mostras o pH aumentaba coa profundidade, sendo os valores máis altos no perfil inferior. Aqueles solos con pH ácido non presentaban trazas de carbono inorgánico, aínda que a partir de valores alcalinos, en concreto a partir de pH por riba de 7,8 (determinado por análise estatística sobre as mostras estudadas) a probabilidade aumentaba, aínda que tamén existían casos sen presenza de carbonato.

Asuncións correntes como a acumulación de codras de carbonatos cálcicos e magnésicos en perfís USGA e os problemas físicos de infiltración asociados debidos á rega con augas moi alcalinas, non foron probadas como certas en greens USGA, e están sendo postas en dúbida, por seren estes perfís de solo moi diferentes aos agrícolas

(fonte: Carrow et al., Ellis, 2009; Fidanza, 2006; Harivandi, 1999; Simmons, 2010)

A alta densidade de follaxe e outras características inherentes a estas construcións deportivas fan que estes efectos comúns na agricultura non o sexan en greens USGA (Obear et al ., 2015). Os efectos dos diferentes fertilizantes usados en superficies deportivas sobre as características químicas da auga de poro son moi intensos, aumentando ou diminuíndo o valor do pH do solo en función da natureza ácida ou básica de cada fertilizante. Isto é función da pouca capacidade tampón destes perfís de solo (Obear et al., 2015).

Debido ás características particulares dos solos das nosas superficies deportivas, para unha xestión adecuada e sostible, incluíndo a rega e a fertilización, é conveniente estudar cales son os procesos máis relevantes en cada lugar e construír un modelo que nos permita asesorar dita xestión. Pide asesoramento a info@tiloom.com para coñecer mellor como xestionar as túas superficies deportivas.