Comunidades microbiolóxicas en greens: potencia o teu céspede

Do mesmo xeito que calquera ecosistema solo-planta, os de céspede presentan abundantes e diversas comunidades microbiolóxicas.

A biomasa microbiana aumenta coa idade dos greens de forma similar ao aumento que se produce no seu contido de materia orgánica vexetal, Kerek et al., 2002. Existen rexistros de biomasa microbiana desde varios centos de microgramos de carbono/gramo de solo en greens novos, ata máis de mil en greens antigos.

A relación C/N é fundamental, sendo arredor de 8 a máis indicada para o crecemento da flora microbiana.

Existe unha simbiose entre as raíces que dá lugar á secreción de ácidos húmicos e os microorganismos que degradan estes, liberando así nutrientes para o céspede.

Bacterias, fungos, actinomicetos, pseudomonas, bacterias Gram-positivas e Gram-negativas son os microorganismos máis representativos e atopáronse valores desde 100.000 ufc (unidades formadoras de colonias), ata 100.000.000 ufc, Elliot el al., 2004.

Hoxe en día existen ensaios microbiolóxicos para a detección cualitativa e cuantitativa dos mesmos.

Evolución da materia orgánica co tempo:

Idade (anos) Localización Profundidade C-Org (%) Ref

10-50 Campo de golf 0-7.5 cms 1.3-2 Higby & Bell, 1999

1.5-45 Putting green 0-11 cms 0.6-3.4 Qian & Follet, 2002

1.5-45 Fairway 0-11 cms 1.8-4.2 Qian & Follet, 2002

4-24 Campo de golf 0-15 cms 0.6-1.2 Kerek et al., 2003

1-95 Campo de golf 0-5 cms 1.0-7.2 Shi et al., 2006

3-97 Campo de golf 0-7.5 0.8-4.8 Shi et al., 2006

O tipo de microbioloxía está influenciado fundamentalmente por parámetros como o pH, a humidade e a atmosfera edáfica, máis que polas prácticas de mantemento

Hoxe en día existe a posibilidade do achegamento de microorganismos a través da inoculación dos mesmos mediante preparados comerciais, así temos diferentes materias activas en base a fungos e bacterias.

En relación aos fungos, os máis utilizados son as Trichodermas e as micorrizas, e por parte das bacterias as rizobacterias. Dentro das Trichodermas, cabe mencionar por exemplo as cepas de Trichoderma harzianum, coa produción de metabolitos antifúnxicos e que actúan en competencia contra outros que causan enfermidades comúns no céspede, tales como Rhizoctonia, Phytophora, Sclerotinia e Fusarium entre outros.

Outros fungos, como as micorrizas, son un dos tipos de simbiose máis abundante da biosfera, que melloran a absorción de auga e nutrientes da raíz, podendo ser endomicorrizas ou ectomicorrizas, segundo penetren ou non nas células das raíces.

As rizobacterias pola súa banda interactúan coas plantas de forma simbiótica, como por exemplo as Pseudomonas spp., tamén coñecidas como promotoras do crecemento e supresoras de enfermidades.

O máis importante para manter e aumentar a comunidade microbiolóxica unha vez inoculados é o mantemento das condicións óptimas para o seu crecemento.