Digitaria en céspede: Controla a invasión de crabgrass

Hoxe falaremos da Crabgrass (Digitaria spp), denominada comunmente como “pata de galiña“. A Digitaria spp pode chegar a ser unha infección problemática en greens de agrostis e ou bermuda.

Non existen a día de hoxe opcións para o seu control posemerxente en greens de céspedes de clima frío. Soamente podemos utilizar certos herbicidas preemerxentes. O bensulide (Bensumec) está indicado para iso, aínda que hai rexistros con resultados incertos nalgunhas rexións e non se produce o control dalgúns biotipos perennes de poa, e incluso se poden producir amarelecementos durante varias semanas en greens de poa, (P.H Dernoeden, Creeping Bentgrass Managenent 2002).

A mestura de bensulide e oxadiacinon (Scott’s Goosegrass/Crabgrass Preventer), utilizouse por primeira vez en 1980, desencadeando un excelente control da digitaria e Eleusine indica, aínda que algunha leve descoloración pode producirse durante o mes posterior ao seu tratamento, aínda que a recuperación é rápida.

Ambos os dous tratamentos, tanto o bensulide como a mestura con oxadiazinón, deberían realizarse a principios de primavera, unha ou dúas semanas antes do resto de tratamentos preventivos do campo de golf.

A anticipación no tempo do tratamento non afecta ao nivel de control, aínda que minimiza o potencial amarelecemento ou o poder residual que poida afectar ás resementeiras.

Tamén existen granulados formulados a base de ditiopir, cuxa utilización data desde 1991 para uso sobre agrostis, que controlan a preemerxencia da digitaria e a posemerxencia temperá. Ademais da digitaria, o ditiopir tamén controla a mala herba Eleusine indica, en preemerxencia pero non en posemerxencia.

A aplicación de ditiopir debería realizarse a principios de primavera, debido ao seu efecto residual. Pódese aplicar tan cedo como en febreiro ou marzo sen perda de efectividade. Cómpre ter en conta que se rexistraron algúns efectos adversos en tratamentos onde se produciron solapamentos da fumigación, especialmente en greens pouco drenados ou con baixos niveis radiculares. Os efectos nocivos producidos poden ser coloración púrpura e diminución da densidade, durante ata un mes. Os tratamentos de posemerxencia tardíos, cara ao mes de xuño, con temperaturas por riba dos 27ºC, poden danar gravemente os greens de poa e agrostis. A utilización de ditiopir en posemerxencia para calles ou tees pode ser arriscada e, polo tanto, non se recomenda. Sempre se ha de comprobar que a etiqueta do herbicida recomende o uso en greens. Non está indicado o seu uso sobre poa annua.

O tratamento dos antegreens é vital para evitar a entrada e infestación de Digitaria nos greens. A pendimetalina é un herbicida preemerxente normalmente utilizado para ese fin en agrostis con alturas de sega superiores a 15 mm, e tamén dará bos resultados en Bermuda.

O uso do herbicida fenoxaprop-etil está indicado para o control da Digitaria e da Eleusine en posemerxencia sobre agrostis (especialmente aqueles que forman as calles, é dicir, en segas altas). Ademais, o seu efecto é óptimo independentemente do estado vexetativo da Digitaria. As doses recomendadas están no rango de 0.036 a 0.045 kg/ha de ingrediente activo. Os seus efectos máis tóxicos poden producirse no rango de temperaturas de 21 a 27ºC, e non tanto no intervalo de 29 a 33ºC; tamén ten máis potencial daniño en períodos húmidos ca en secos. Os tratamentos deberían realizarse na etapa fisiolóxica de 1 a 3 follas da Digitaria e repetirse cada 2 ou 3 semanas. Os tratamentos de folla ancha son antagonistas, e non se deben usar uns cos outros.

Non realizar tratamentos de folla ancha xunto con fenoxaprop-etil. É aconsellable non realizar tratamentos de folla ancha como 2,4-D e MCPP, e en ningún caso na época estival sobre agrostis, debido a posibles fitotoxicidades

O quinclorac tamén é unha opción para o control da Digitaria, e incluso para o control de folla ancha, aínda que diminúe o seu efecto cando o estado vexetativo da mala herba está moi desenvolvido. Non é recomendable o seu uso en greens e aros de agrostis ou en festucas finas.

En tees de Poa annua pódense realizar tratamentos de Fenoxyprop p-ethil para o control de Digitaria nos seus primeiros estadios, aínda que a eficacia redúcese a medida que aumentan as temperaturas estivais ou con mestura de herbicidas fenoxiacéticos. O tratamento posemerxente da Digitaria en estadios máis avanzados pódese realizar a través de Quinclorac. Os tratamentos preemerxentes non son recomendados en céspedes de poa annua, debido a que se basean na continua rexeneración pola xerminación das súas sementes para lograr altos estándares de cobertura cespitosa, (J.M. Vargas; A.J. Turgeon, Poa Annua, 2004)

É importante para coñecer o momento óptimo da aplicación, os cálculos poden basearse nos graos día

Para a aplicación de calquera tratamento químico sobre o terreo, o profesional responsable terá que consultar a lexislación sobre produtos admitidos en cada país e prestar especial atención se se realizan tratamentos en greens polas posibles fitotoxicidades se se sobreestiman as doses de tratamento, recoméndase sempre realizar probas en zonas reducidas previas ao tratamento xeneralizado de greens.