Detección de enfermidades en céspede X. Rapid Blight

A enfermidade coñecida como Rapid Blight ou Tizón rápido en español afecta aos céspedes C3 como a Poa Annua e Trivialis, o Lolium Perenne, ou o Agrostis stolonifera. Está relacionada cos céspedes estresados pola seca que á vez sofren a acumulación de sodio pola auga de rega.

Etioloxía de Rapid Blight ou Tizón rápido

Os céspedes C3 ou tamén chamados de clima frío son os que sofren a enfermidade, aínda que os céspedes C4 poden ser hóspedes asintomáticos.

O Labyrinthula terrestris é o patóxeno máis parecido a patóxenos que afectan a pastos mariños que a calquera outro patóxeno, por iso identificouse recentemente e é tan afín aos solos e augas salinas.

Axente causal de Rapid Blight ou Tizón rápido

A enfermidade do Rapid Blight ou Tizón rápido está provocada polo L. terestris. Este organismo está formado por células fusiformes que non forma micelio, pero que se desprazan facilmente a través do tráfico sobre o céspede e xera núcleos de gran concentración.

Síntomas do Rapid Blight ou Tizón rápido

Os síntomas iniciais do Tizón rápido son:

Os síntomas posteriores do Tizón rápido son:

Especies máis susceptibles

As variedades máis susceptibles son Agrostis tenuis, Lolium perenne, Poa annua, Poa trivialis e Ray grass perrenne.

Métodos de control

Poucos produtos químicos impactan seriamente contra o Tizón, coñécense materias activas funcionais como o mancozeb, a trifloxistrobina e a piraclostrobina. O risco de provocar resistencias é moi importante e grave polo que a rotación entre os produtos debe ser o máis frecuente posible, aínda que segundo o mercado no que nos atopemos non será posible nin tratar a enfermidade pola nula dispoñibilidade de produtos indicados. Ademais do perigo de xerar resistencias noutros patóxenos como a antracnose. A forma máis viable de tratar a enfermidade é mediante labores culturais.

O seu manexo céntrase principalmente nos labores culturais do céspede.

Observouse que os solos sódicos ou salino-sódicos á vez que os cultivos sometidos ao estrés por seca son máis propensos a sufrir o Tizón rápido. Recoméndanse lavados de sales tan frecuentes como sexan posibles para manter niveis baixos de salinidade. As festucas son especies máis resistentes e o mercado comeza a ofrecer variedades resistentes. En áreas compatibles co Raygrass, é importante implantar especies tolerantes á sal.

Para combater e desprazar o sodio, a fertilización con xeso axuda a crear un ambiente menos tolerable co patóxeno, e tamén se observou que a fertilización potásica lle afecta negativamente. O uso de humectantes na zona afectada e a mellora na drenaxe para facilitar a evacuación das sales son positivos. Esta combinación é a mellor para poñer as dificultades á enfermidade.

É clave tamén coidar o corte do céspede xa que as células fusiformes do L. terestris entran no tecido da planta a través de feridas abertas

As temperaturas de crecemento do Labyrinthula terrestris van de 15ºC a 30ºC, por riba e por debaixo o crecemento é limitado. Por outro lado, a nivel de salinidade a súa tolerancia é grande xa que se desenvolve ben a salinidades elevadas de 3,5 a 10,5 dS/m.

O impacto do Rapid Blight é tan importante que nos Estados Unidos se considera unha das enfermidades máis destrutivas dos greens de Poa Annua.

Análise e diagnóstico Rapid Blight ou Tizón rápido

A forma máis eficaz de diagnosticar o Tizón rápido sempre son as nosas análises de qPCR rápidas onde podemos identificar decenas de enfermidades cunha soa mostra.

É emocionante poder identificar a enfermidade en campo e cun sinxelo microscopio pódense localizar as células de Labyrinthula terrestris preparando a mostra dunha folla de céspede con auga para dispersar as células.

Fonte: Stowell, L.J., Martin, S.B., Olsen, M., Bigelow, D., Kohout, M., Peterson, P.D., Camberato, J. and Gelernter, W.D. 2005. Rapid Blight: A New Plant Disease. 

Fonte: Kerrigan, J.L., M.W. Olsen, and S.B. Martin. 2012. Rapid Blight of Turfgrass. The Plant Health Instructor. DOI: 10.1094/PHI-I-2012-0621-01