Oinarrizko arnasketa edafikoa

Oinarrizko arnasketa edafikoa da lurzoruaren arnasketaren antzeko neurketa bat, baina soropilaren CO2 ekoizpena kontuan hartu gabe; hau da, lurzoru-lagina landare-ehunik gabe inkubatzen da. Beraz, jarduera mikrobiologikoaren ideia bat ematen digu, tenperatura eta hezetasun-baldintza jakinetan denbora-tarte batean sortzen den CO2 askapenaren bidez.

Garrantzitsua da atmosfera edafikoaren esanahia egoera desberdinetan zein den kontuan hartzea.

Oinarrizko arnasketa edafikoaren saiakuntzak laborategian egiten dira, baina gaur egun laborategietatik kanpo egiteko gailuak ere badaude, adibidez Solvita® sistema eramangarria.

Neurketa CO2 fluxu gisa adieraz daiteke, kg/m2 edo mg C-CO2/kg lurzoru unitateetan, hau da, ppm C-CO2. Tiloomek greenetan egindako saiakuntzek 0,2 ppm C-CO2 inguruko balioak eman dituzte.

Oro har, lurzoruetan CO2 fluxu-tarteak 0,2 kg CO2/m2-tik 20 kg CO2/m2-ra bitartekoak dira (0,1 ppm-tik 55 ppm C-CO2-ra); Tiloomek ebaluatutako greenek 0,2 ppm C-CO2 balioak eman dituzte.

Hala ere, oinarrizko arnasketa edafikoaren emaitzak urte oso batean zehar lortu eta interpretatu behar dira. Arnasketaren %80 hilabete beroenetan gerta daiteke (tenperaturarekin duen lotura zuzenagatik), eta, beraz, baita mineralizazio-prozesua eta lotutako N2 askapena ere, nahiz eta, aldi berean, VWC balio oso baxuak dituzten greenek CO2 askapenaren balio optimo horiek ez aurkeztea gerta daitekeen, eskuragarri dagoen uraren faktore mugatzailearen ondorioz.