Karbono dioxidoaren efektu edafikoak I: pH-a

Kirol-soropiletako arnasketa heterotrofoa mantentze-jardunbideek gobernatzen dute, eta mantenurik gabeko soropil-azaleretan 31 g C-CO2/m² eta urte arteko tarte batean estimatu da, eta ongarritze eta mozketa-hondarren ekarpenak dituzten guneetan 922 g C-CO2/m² eta urte arte, Milesi et al., 2005. Kirol-azalera hauek nekazaritza-lurzoruek eta ekosistema naturalek baino CO2 gehiago ekoizten dute lurzoruan materia organiko kantitate handiagoa dutelako, Kaye et al., 2005.

Golf-zelaien lurzoru-profiletan CO2 balio oso altuen erregistroak daude. %3 eta %4raino iristen diren balio hauek %0,03ko atmosferikoa baino askoz handiagoak dira, eta kirol-azalera hauetan gertatzen diren mantentze-lan intentsiboen eta hazkunde-tasa altuen ondorio dira, Lee et al., 1997.

Eremu edafikoko CO2-ak bi jatorri ditu: sustraien arnasketaren eta landare-materia organikoaren mineralizazioaren emaitza da. Arnasketa fotosintesiaren alderantzizko prozesua da, Wieko et al., 2006.

Arnasketa

C6H12O6 + 6 H2O + 6 O2 ⇒ 6 CO2 + 12 H2O + Energia kimikoa

Sustraiek arnasa hartzen duten heinean eta materia organikoa komunitate mikrobianaren jardueraren bidez deskonposatzen den heinean, CO2 ekoizten da eta gas horren presio partziala handitzen doa lurzoruaren poroetan, CO2-ren presio partzial altua duen atmosfera edafikoa sortuz. Izan ere, lurzoruaren eremu edafikoan CO2-ren presio partziala gas honek atmosferan duen presioa baino hainbat aldiz handiagoa da.

Poro-urak CO2 horren zati bat disolbatzen du, disolbatutako gas kantitatea (fase likidoan) gas-faseko presio partzialarekin orekatu arte. Disolbatutako CO2-ak urarekin konbinatu eta azido karbonikoa eratzen du, eta horrek poro-ura azidotzea eragiten du; beraz, lurzoruakenbat eta gehiago arnasa hartu, orduan eta aukera handiagoa dago lurzorua modu naturalean azidotzeko.

Tiloomek pH-a “in situ” neurtzea gomendatzen du, ohiko erremintekin. Laborategian aztertzeko lurzoru-laginak ateratzeak ez ditu prozesu hauek kontuan hartzen; CO2-ren gasgabetze bat gertatzen da kontuan hartzen ez dena, eta, beraz, gure greenetan benetan gertatzen denari buruzko informazioa desitxuratu egiten da.

pH-a forma karbonatatuen funtzio gisa ere adieraz daiteke; beraz, arnasketak eta CO2 gehiago ekoizteak pH-a alda dezakete. Laginak zuzenean lurzorutik ateratzen badira, laginaren CO2-a ingurukoarekin orekatzen da, eta horrela aldatzean neurtutako pH-a ere aldatuko da. Hau da, benetako irakurketetan erroreak egiten dira. Eraginkorrena eta zehatzena in situ neurtzea da, greenaren ingurune edafikoaren baldintzetan.