Fosfatos

As plantas absorben unicamente o fósforo que está na solución do solo, caso dos ións ortofosfatos, é dicir, en forma de HPO4¯² en solos neutros e H2PO4¯¹ en solos ácidos; a súa dispoñibilidade redúcese en pH básicos presentándose o fósforo como PO4¯³. En solos moi ácidos con pH menores de 5 e con altas concentracións de ferro ou aluminio fórmanse complexos insolubles :

Al ou Fe + H2PO4¯ + 2 H2O ⇐⇒ 2 H + Al(OH)2H2PO4 ou [Fe(OH)H2PO4]

En solos alcalinos, con pH por riba de 7,5, o calcio forma complexos insolubles co fósforo como o CaHPO4. Por iso é moi importante a monitorización do pH, especialmente, por exemplo, nas resementeiras cando as achegas de fósforo son tan vitais. Debe procurarse pois que o pH se manteña nun rango entre 5,5 e 6,5, ademais de controlar nesos momentos os niveis de ferro e optar polas aplicacións deste en situacións de céspede maduro.

A mellor medición do pH é aquela que se realiza in situ, pois a respiración edáfica afecta a esta medida e se a mostra de solo se extrae, a medición non toma en conta o CO2 edáfico, polo que a lectura non será exacta. Tiloom ofrece medidores de pH para tomas in situ e en continuo

Na natureza existen numerosos minerais do grupo dos fosfatos (uns 250), se ben as rochas fosfóricas están constituídas principalmente polo apatito, que ten polo menos tres formas dependendo do anión presente: fluorapatita, cloroapatita e hidroxiapatita, e normalmente atópase en depósitos denominados fosforita ou rocha fosfatada. A fertilidade potencial natural dos solos respecto ao fósforo depende da cantidade de apatito que se atope.

O ciclo do fósforo difire con respecto aos do carbono, nitróxeno e xofre nun aspecto principal: non forma compostos volátiles e, por tanto, non ten capacidade de desprazamento pola atmosfera

Con altas concentracións de ferro, despois de labores de pinchados e aireacións, o fósforo precipita moi a miúdo como fosfato de ferro que pasará a fosfato ferroso cando comece a compactarse o solo e o osíxeno comece a desaparecer. Prolongados períodos de tempo sen labores de aireación dan lugar a condicións de anaerobiose e é entón cando se produce sulfhídrico e precipita o sulfuro de ferro, falamos de “black layer”.

Os fertilizantes de fosfato inclúen os seguintes: pedra de fosfato moída, escoria básica (un subproduto da fabricación de ferro e aceiro), superfosfato (que se produce ao tratar a pedra de fosfato con ácido fosfórico), e fosfato mono e diamónico (MAP e DAP). As materias primas básicas son: pedra de fosfato, ácido sulfúrico (que se produce, usualmente, no sitio con xofre elemental) e auga.