Curva de fertilización
FOTO · TILOOM
A curva de fertilización é unha ferramenta fiable para determinar as necesidades nutritivas da planta. Isto é particularmente necesario sobre perfís arenosos como os dos greens, que apenas teñen capacidade de reter ou liberar nutrientes.
Segundo parte da esfera científica relacionada cos céspedes, non hai evidencias suficientes para xustificar o uso de distintos fertilizantes en función da época do ano.
As plantas que expresan o seu máximo potencial de crecemento non teñen máis dun 6% de nitróxeno en folla sobre materia seca. Dependendo da especie e variedade isto pode cambiar, pero sempre nesas franxas. Pero para manter un campo non é necesario nin útil ter os valores máximos de crecemento, por iso os valores de nitróxeno en folla poden ser correctos cando rondan o 3% de N sobre materia seca.
Os autores do artigo PRECISION FERTILISATION – FROM THEORY TO PRACTICE Tom Ericsson, Karin Blombäck e Agnar Kvalbein determinaron que un fertilizante perfecto é aquel que ten as seguintes proporcións:
| Macronutrientes | Proporción | Micronutrientes | Proporción |
| N | 100 | Fe | 0,7 |
| K | 65 | Mn | 0,4 |
| P | 19 | B | 0,2 |
| S | 9 | Zn | 0,06 |
| Ca | 7 | Cu | 0,03 |
| Mg | 6 | Cl | 0,03 |
Vexamos os pasos para facer unha curva de fertilización:
- Escoller un fertilizante que se poida aplicar de forma líquida e que conteña os nutrientes na proporción explicada anteriormente.
Para saber a proporción dun fertilizante N-P-K: se se ten un fertilizante 11-2-5, sendo N 100, a proporción en peso de fósforo é de 2/11*100=18. Por outro lado, o potasio sería 5/11*100=45.
Axusta o tratamento ao microclima, ten en conta sombras, vaguadas ou altos soleados.
- Estas fertilizacións deben ser moi frecuentes, xa que se realizarán doses moi pequenas. Fertilizacións tan frecuentes permiten realizar a actividade con moita flexibilidade, para contrarrestar variables atmosféricas como a chuvia ou as baixadas de temperatura.
- Necesítanse aplicadores modernos e precisos que se poidan calibrar con frecuencia.
- As fertilizacións deben retomarse cando a temperatura do solo alcance os 7 ºC. Os valores de referencia tomaranse co Agrostis stolonifera. A dose inicial para facilitar a saída do inverno debe alcanzar os 0,03 kg de N cada 100 m2. Para o resto pódese estimar coa seguinte táboa.
| Especie | % Diferencial |
| Poa annua | 1,12 |
| Agrostis stolonifera | 1 |
| Agrostis capillaris | 0,72 |
| Agrostis canina | 0,71 |
| Festuca rubra spp commutata | 0,55 |
| Festuca rubra spp trichphylia | 0,33 |
A dose do fertilizante debe aumentarse acorde co aumento de temperatura e horas de sol durante a saída outonal.
Os valores máximos poden ser de entre 0,06-0,07 kg de nitróxeno por 100 m2. Nos momentos de estrés por xogo, tráfico ou algunha recuperación pódese aumentar a dose un 60%.
Durante a época climática máis favorable débense achegar as doses máximas de fertilización.
Para asegurarse de que o plan de fertilización é efectivo, débense estudar os recortes detalladamente e ter en conta os rendementos. Pódense usar análises de laboratorio ou analizar a mostra en campo con LaquaTwin.
- Durante o outono débese ir reducindo paulatinamente a dose ao ritmo que diminúe a temperatura e as horas de luz. A dose final debe ser de 0,03 kg N/100 m2 ata que finalmente se deteña o cultivo e se pare a fertilización.
É importante observar e documentar os efectos da estratexia sobre a herba.
- Cor da planta
- Desenvolvemento da raíz
- Temperatura do solo
- Temperatura do aire
- Velocidade do green
- Firmeza
- Datas da aplicación
- Doses exactas
- Outros tratamentos
