Avaliación da xogabilidade nas superficies deportivas II

A avaliación da xogabilidade é unha forma de asegurar condicións óptimas de xogo e, ademais, achegar un extra de seguridade para os xogadores. Esta información pode representarse de distintas formas, como por exemplo “heatmaps” ou medias históricas.

Vexamos algúns dos parámetros estudados.

Tanto no golf (Tees) e no cricket (wickets) como nos campos de fútbol e en moitos outros deportes, existen zonas onde se requiren superficies completamente horizontais. Para avaliar esa variable pódese usar unha regra de 3 metros cunha cuña calibrada para coñecer a deformación ou un cabalete con bastóns calibrados. Esta medición repetida no campo permite estimar a homoxeneidade das superficies. Aplicable no ensaio de uniformidade superficial, norma UNE 147302:2021.

Os campos cunha planeidade axeitada permiten unhas características constantes, tanto no rodamento da pelota como no trote do xogador.

A planimetría é unha característica moi importante, en especial para os tees, os campos de fútbol, os cricket wickets, etc… consiste na medición topográfica da uniformidade e das porcentaxes das pendentes nas superficies. A súa determinación é importante para saber se é necesario levar a cabo unha renovación ou non.

Segundo a norma de construción, é exixible que unha superficie teña unha uniformidade e unha planimetría axeitadas.

A xogabilidade vai da man da calidade do céspede. Por iso, produtos como OxyTurf de Makro Organics poden ser un aliado ideal para mellorar esta calidade de xogo, reducindo o Thatch e enriquecendo a osixenación do céspede.

Outro ensaio de xogabilidade, en especial para o fútbol, é o ensaio do bote do balón a través da norma UNE-EN 122235:2013 ou o método 01 da FIFA. Neste ensaio utilízase un balón de fútbol regulamentario FIFA QUALITY PRO e coa presión establecida pola competición, déixase caer desde unha altura de dous metros e mídese a altura do rebote como porcentaxe da altura inicial. Os resultados dependen de parámetros agronómicos como a dureza da superficie e a altura de corte do céspede. A rodadura do balón é outro ensaio importante que se debe realizar conxuntamente.

Para coñecer a xogabilidade dun terreo é imprescindible saber a distancia que percorre a pelota ao deixala caer por unha rampla normalizada. A distancia percorrida será desde o final da rampla ata o punto no que o balón frene. Esta medida estará condicionada pola dirección de corte e a altura do céspede, a planeidade da superficie ou o mollado que estea o céspede.

Os valores da rodadura do balón están condicionados pola planimetría, a uniformidade, a altura de corte, a cobertura vexetal e a dirección das segas.

A absorción de impactos calcúlase comparando a forza máxima sobre a proba de ensaio coa forza de impacto de referencia sobre o formigón. A absorción de impactos calcúlase como unha redución da forza de impacto sobre a mostra en comparación cunha forza de referencia. A forza de referencia (Fref) fíxase en 6760N (valor teórico calculado para un chan de formigón). Sobre a superficie ríxida a absorción será do 0 % e sobre unha superficie plástica do 100 %. A medida da absorción de impactos será clave para evitar lesións nas caídas dos xogadores.

A mesma caída realizada polo Atleta Artificial Avanzado (AAA) permite coñecer a deformación vertical. A deformación vertical da proba calcúlase mediante o desprazamento da masa que cae sobre a superficie despois do seu impacto sobre ela.

A última medición do AAA é a restitución da enerxía. O seu fundamento é a comparación da enerxía da masa liberada que cae antes e despois do impacto sobre a superficie.

Coñecer os valores de enerxía de restitución é clave para evitar lesións típicas dos xogadores, como as lumbalxias ou a fascite plantar.

Os valores do Atleta Artificial Avanzado mídense sempre relacionando a caída dunha masa sobre un resorte no que se miden as variables.

A resistencia á rotación dunha superficie defínese como o par medido necesario para xirar un pé cargado, colocado plano sobre unha superficie de proba, cun eixe de rotación central ao pé de proba e perpendicular á superficie. A base do aparello estará equipada con tacos de características similares ás das botas dos xogadores.

As raíces, o thatch, a densidade de plantas ou a granulometría do terreo variarán a resistencia á rotación e, por tanto, a seguridade dos xogadores fronte a poder sufrir tensións en ligamentos e tendóns. Hoxe en día existe un sistema lixeiro que facilita a medición desta variable.

A dureza ten un dobre uso nun campo: un uso agronómico para coñecer a compactación e, ademais, un uso deportivo que permite coñecer os impactos que xera a superficie. É unha medida máis básica que a que realiza o AAA, pero indispensable . O martelo de Clegg é a ferramenta deseñada para este propósito e consiste na medición da deceleración dunha masa de 2,25kg.

En resumo, coñecer a seguridade da superficie é un novo valor engadido que achega seguridade e igualdade entre os xogadores.

Se queres saber máis sobre as tecnoloxías ou queres realizar medicións no teu campo, contacta connosco a través de info@tiloom.com e axudarémosche a presentar o campo coa máxima seguridade.