Larbak belarrean

Udaberria hurbildu ahala lurpeko bizitza berriro abiatzen da. Intsektu-larbak ikus daitezke mota eta forma desberdinetakoak. Greenkeepedia-ko sarrera honetan berrikusiko dugu.

Intsektuen larbak beren garapenaren etapa bat besterik ez dira; etapa honetan bizkor elikatzen dira eta hazten dira, gero parekatu eta ugaltzeko.

Garaiz jarduteko garrantzitsua da larba mota desberdinak ezagutzea, eta hauek kolorearen, buruaren formaren, masailezurraren eta abdomeneko trametan desberdintzen dira.

Sustraien kaltea larria da eta ur-estresa ahal den neurrian saihestu behar da.

Larbek 2 eta 7 cm artean neurtzen dute, normalean belarraren azaleraren azpian bizi dira, lehen zentimetroetan, eta neguan sakonagoko eremuetara mugitzen dira. Belarrei kalte gehien eragiten dieten izurriteak orokorrean urtekoak dira. Izurrite hauek larba aldian sustraiei eragiten diete eta heldu aldian hostoei, beraz kaltea ikaragarria da.

Kalte ohikoenak adabaki lehor edo ihartuak izan ohi dira, lurzorua ongi ureztatuta dagoen eta gazitasuna altua ez den lekuetan; adabaki hauek maiz agertzen dira udaberrian, intsektuak neguko lozorrotik ateratzen direnean. Izurriteen presentziaren beste adierazle on bat estalkian txorik edo ugaztun txikiek eragindako kalteak dira, larba horiek jateko bilatzen dituztelako.

Zelai bakoitzak bere Izurrite Kudeaketa Integrala izan behar du, eta are gehiago, ikusi zure herrialdeek alderdi horri buruzko legeria erabakitzailerik duten, baina larben kudeaketan gomendio batzuk egingo ditugu.

Jardun behar da:

Tradizionalki intsektizidak erabiltzen dira, baina irtenbide biologikoak ere aztertzen ari dira, hala nola Bacillus popilliae edo Bacillus thurengiensis erabiltzea.

Larba helduak intsektizidekiko erresistenteagoak dira, beraz jarduera azkarra funtsezkoa da kalte handirik ez jasateko. Kaltetutako belarrak berreskuratzeko, sustrai-kaltea duenez, jardun behar da eta ahal den guztian ur-estresa saihestu. Eta eremu horietan hazkundea aktiboki sustatu.