Hormonas do crecemento

Os céspedes, á falta de sistema nervioso para responder aos diferentes estímulos ambientais, presentan hormonas promotoras e inhibidoras do crecemento. Así preséntanse:

Hormonas promotoras do crecemento:

Auxinas. Producidas en tecido meristemático, translócase por toda a planta e inflúe na elongación das células, inhibe crecemento lateral e envellecemento foliar, á vez que promove a formación de semente e crecemento radicular.

Niveis altos de auxinas inhiben o crecemento dependendo do tecido vexetal. Certos herbicidas baséanse no contido de auxinas como o herbicida para folla ancha 2,4-D

Ácido xiberélico. O lugar de produción é o tecido meristemático das follas novas, raíces e sementes. Promove división celular, elongación celular e xerminación de sementes. Existen preparados comerciais, por exemplo para o reverdecemento da bermuda.

Citoquininas. A súa produción ten lugar nas puntas das raíces. Estimula a división celular, inhibe o envellecemento foliar. Sobrepón a planta a certos estreses ambientais.

Hormonas inhibidoras do crecemento:

Etileno. Gas producido no tecido foliar. Promove o envellecemento foliar, inhibe o crecemento radicular, crecemento lateral e elongación celular.

Ácido abscísico. Producido nos cloroplastos. Promove o peche estomático e envellecemento da planta. É un resultado de altos niveis de estrés por seca, exceso de humidade, déficit nutricional ou exceso de salinidade.

Bioestimulantes: Promoven o crecemento cando se achegan pequenas cantidades. Aumentan os ratios fotosintéticos, diminúen o envellecemento foliar, aumentan a xerminación e o crecemento radicular, axudan ao establecemento do céspede, á vez que aumentan a tolerancia á salinidade e resistencia á seca. A súa preparación comercial baséase en extractos de algas ou mesmo a través de funxicidas inhibidores da biosíntese do esterol (constituíntes de membranas celulares) tales como propiconazol, tridimefon e outros.

Os reguladores de crecemento están baseados na produción destas hormonas