Análise estándar de extracción de nutrientes: como medilos

A análise estándar de extracción de nutrientes é un importantísimo indicador da saúde dunha variedade vexetal, especialmente en terreos deportivos pola criticidade do seu mantemento. Está directamente relacionada coas necesidades de fertilización do mesmo. É por iso que sexa moi importante a medida ou seguimento da evolución dos nutrientes dispoñibles para a planta.

A planta en condicións normais ten un contido de auga entre o 75 e o 80%. O resto está formado por compostos principalmente orgánicos correspondentes á materia seca. Estes compostos orgánicos fórmanse a partir dos elementos esenciais para a planta. Ademais do hidróxeno, osíxeno e carbono, son nutrientes esenciais o nitróxeno (N), fósforo (P), potasio (K), calcio (Ca), magnesio (Mg), xofre (S), ferro (Fe), manganeso (Mn), cinc (Zn), cobre (Cu), boro (B), molibdeno (Mo) e cloro (Cl). A planta non é capaz de absorber estes elementos en calquera forma química, senón que necesita que estean dispoñibles en forma asimilable e só o que se atope na solución do solo estará dispoñible para a planta.

A análise estándar de extracción de nutrientes mide a cantidade de nutrientes dispoñibles en solución do solo.

Para medir os nutrientes absorbidos utilízase outro ensaio, chamado análise foliar, que trataremos noutro artigo do blog.

A fertilidade dos distintos solos en relación aos nutrientes dispoñibles, xa sexan macronutrientes (calcio, magnesio, potasio, fósforo, xofre) ou micronutrientes (ferro, manganeso, cinc, cobre, boro) baséase en ensaios de laboratorio onde as mostras son sometidas á acción de diferentes extractantes químicos. A determinación do total absoluto dos distintos elementos químicos, como dixemos, non é indicativo da fertilidade, senón que dependerá de que estes nutrientes estean dispoñibles para as plantas.

A dispoñibilidade variará segundo os tipos de solos, a súa textura, estrutura, pH, contidos en caliza activa, temperatura, etc e por tanto a elección do extractante farase en función destes criterios.

Distintos laboratorios poden utilizar diferentes extractantes. Así temos desde o máis simple como a auga destilada utilizada no ensaio de pasta saturada, pasando por ácidos simples caso do acetato amónico moi usado na análise estándar das superficies deportivas, mesturas de ácidos, bicarbonatos, quelatos ou a combinación destes. É fundamental que a elección sexa a axeitada e os resultados se expresen dentro duns rangos de fertilidade adaptados ás diferentes variedades e especies vexetais.

Tiloom traballou cos mellores laboratorios certificados de España e pode á súa vez garantir tanto que os procedementos sexan axeitados como garantir a calidade dos seus resultados a través de softwares de enxeñaría de augas e solos. Convidámolos a comentar as súas experiencias a través dos comentarios do noso blog, que é unha comunidade profesional de greenkeepers especializados nestes ensaios.