Ácido salicílico – Agrobiotecnoloxía en céspedes
FOTO · TILOOM
O ácido salicílico lémbranos un medicamento moi popular para tratar a dor, as inflamacións e a febre. Neste caso, o ácido salicílico axuda ás plantas a pasar outro tipo de malos momentos.
En 2015 a International Journal of Agronomy and Agricultural Research publicou un artigo que definía o efecto do ácido salicílico sobre o Lolium perenne.
Estes estudos mostran que, en condicións de estrés, as plantas que tiñan acceso a ácido salicílico melloraban a bioquímica e as características fisiolóxicas, reducindo o estrés por seca.
O ácido salicílico mellora a estabilidade e a permeabilidade da membrana celular, permitindo que a perda de electrólitos na planta se reduza significativamente. Ademais, este composto ten a capacidade de manter os estomas en boas condicións e de conservar a clorofila aínda co estrés. En casos normais, sen ácido salicílico, terían sido destruídos máis cloroplastos e clorofila e tería aumentado a actividade enzimática destrutiva, facendo que, unha vez solucionado o estrés hídrico, a calidade da planta fose peor.
O ácido salicílico ten a capacidade de mellorar as respostas metabólicas como:
- Mellora a fotosíntese aumentando a concentración de pigmentos fotosinteticamente activos
- Reduce o estrés por seca e axuda á xestión dos estomas
- Efectos antioxidantes e escudo ante radicais libres
- Disparador de resistencias bióticas
As análises de microorganismos axudan activamente a coñecer se o traballo que se realiza é realmente efectivo.
Cultivar a rizosfera é esencial para aumentar a produción de salicílico natural. Algunhas especies como o Sinorhizobium mililoti, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus ou Agrobacterium tumefaciens son produtoras naturais do ácido salicílico e pódense buscar no perfil con análise de microorganismos.
