Colorantes artificiais: efectos en céspede e solo

A aplicación de colorantes artificiais cada vez está sendo máis utilizada nas superficies deportivas, vaise impondo máis para solucionar o problema das resementeiras ou falta de cor por razóns diversas. Así, preséntanse pigmentos que se absorben pola folla, aumentando a temperatura foliar e mellorando a calidade xeral (adoitan presentar protectores de luz ultravioleta) xa que en situacións de alta intensidade solar pode provocar danos vitais. Por outro lado, temos as pinturas que poden ser utilizadas en variedades en dormencia, que teñen menos vantaxes que os pigmentos.

As pinturas non son absorbidas polo tecido foliar, con todo os pigmentos son absorbidos a través dos estomas, Mc Carty et al., 2013

O composto base destes pigmentos é a ftalocianina, un composto de cor verde azulada cunha estrutura similar á clorofila, salvo que o magnesio da clorofila se substitúe por cobre na ftalocianina, Quillen Lomax, S 2005.

Estes pigmentos, aínda que non son bioloxicamente activos, presentan propiedades similares aos pigmentos naturais. Poden absorber certas lonxitudes de onda e reflectilas á súa vez. Outro factor interesante é o impacto da intensidade da luz, en particular coa Poa annua, que sofre máis estrés en condicións de alta intensidade de luz que, por exemplo, o Agrostis spp. Así mesmo, recoméndase que as zonas sombreadas non sexan tintadas, pois xa presentan de forma natural escasa intensidade de luz.

As vantaxes do uso de pigmentos fronte a resementeiras son a diminución do gasto de auga, combustible, equipamento, semente, mellora da calidade de variedades C4 por eliminación de competencia e diminución de contaminación por Poa annua.