Mikorrizen balio agronomikoa
ARGAZKIA · TILOOM
Mikorrizen balio agronomikoa itzela da. Mikorriza terminoa (mycorriza ere erabiltzen da) greziar mykos hitzetik dator, onddoa esan nahi duena, eta latinezko rhiza hitzetik, sustraia esan nahi duena, hau da, onddo baten mizelioaren eta sustraien arteko elkarte sinbiotikoa da.
Bi mota nagusi daude:
• Ektomikorrizak, non onddoaren mizelioaren hifak ez diren zeluletan sartzen, sustraiak inguratu eta haien zelulen artean sartzen baizik (Hartig sarea). Batez ere Basidiomizetoak dira, hala nola Thelephora, Tricholoma, Sleroderma, etab. Basidiomizetoak “Brown ring patch”; “Gray snow mold”; “Southern blight”; “Large patch, Brown patch” bezalako gaixotasunen murrizketarekin lotuta daude. Mikroorganismo hauek oso ugariak dira humusean.
• Endomikorrizak, onddo-mizelioa sustraiaren kortexeko zeluletan sartzen da, gainera haien zelulen barruan kokatzen dira, eta zati batean landare ostalariak digeritzen ditu, honek haien albuminoideetatik eta nitrogeno organikotik onura ateratzen duelarik: Glomales ordenako Zigomizeto onddoak parte hartzen dute, hala nola Endogone.
Mikorrizen ondorio onuragarrien artean sustraiko azukreak xurgatzeko eta mineralak (P, N, K, Ca, Zn, Cu, etab.) bere sistema baskularrean sartzeko gaitasuna dago.
Erabakigarriak dira mineral-fosforoaren xurgapenean, uraren xurgapenean (Ruiz-Lozano et al, 1995), eta modu positiboan eragiten dute gatz-estresean.
Hifen mantuak sortutako oztopo fisikoak patogenoen aurkako babesa eskaintzen du (haien espazioa okupatzeagatik soilik), toxinekiko eta ingurune etsaiekiko erresistentzia handiagoa.
Ondorioz, onddo mikorrizatzaileek balio agronomiko handia dute, sustrai-biomasa handitzen dutelako eta antibiotikoen jariapenari esker gaixotasunak murrizten dituztelako.
