Hazkuntza-faktoreak I. Ura
ARGAZKIA · TILOOM
Ura hazkuntza-faktore guztien artean garrantzitsuena eta mugatzaileena da. Bere molekula bi hidrogeno-atomok eta oxigeno-atomo batek osatzen dute, lotura kobalente baten bidez elkartuta.
Molekula hauek izaera polarra dute, hidrogeno-zubien bidez elkartzen direlarik.
Dipolo hauen elkarrekintza da uraren gainazal-tentsioaren erantzule, hau da, lurzoruak “busti” egiteko duen erraztasunarena.
Hemen sartzen dira jokoan surfaktanteak (tentsioaktiboak), greenkeeping-aren munduan oso hedatuta daudenak. Haiekin uraren gainazal-tentsioa murrizten da, greenen gainazalean ihintzaren sorrera murriztuz eta, aldi berean, onddo-gaixotasunen ugalketa, hala nola “dollar spot”, ihintzez estalitako eta nitrogeno gutxiko greenetan.
Surfaktanteen erabileraren beste ondorio oso garrantzitsu bat gune hidrofoboen ezabatzea da, “dry patches” edo “gune lehorrak”. Hauek onddo basidiomizetoen deskonposaketa-ondorioei egozten zaizkie. Lurzoruan ohiko “fairy ring” edo “sorgin-eraztunak” eragiten dituzten mikroorganismoen talde bereko onddoak.
Hidrofobia onddoen mizelioen hondarren eta materia organikoaren deskonposaketak eragiten du, Dernoeden. P.H, Creeping Bentgrass Management, 2002.
Sustraiek har dezaketen ur-kopurua haien inguruan dagoena da, eta, beraz, lurzoruaren ezaugarri desberdinen araberakoa izango da, hala nola:
- Ehundura. Ura atxikitzeko gaitasunak ordena gorakor hau jarraitzen du, lur-motaren arabera: Hareatsua <Lur-hareatsua <Lohitsua <Lur-lohitsua <Buztintsua.
- Sustrai-luzera. Sustrai-luzera handiagoa, ur-erreserba handiagoa.
- Espezieak eta barietateak, lehorteari tolerantzia-ordena gorakor honi jarraituz: Bahiagrass> Blue grama> Zoysiagrass eta Bermuda hibridoak, St Augustinegrass> Seashore paspalum> Festucak> Poa pratensis> Rye grass> Agrostis> Poa annua.
