Green-aren abiadura: nola neurtu urratsez urrats
ARGAZKIA · TILOOM
Nola neurtu Green-aren abiadura? Lehenik, Stimpmeterraren historia pixka bat.
Historia
Golf-zelai baten kalitatearen ezaugarri adierazgarrienetako bat putting greenen abiadura da, eta baita green guztietan antzekoa izatea ere. Parametro honi buruzko lehen azterketa 1932koa da, lehen abiadura-saiakuntzak probatzeko eraikitako “Arnott putter”aren bidez egin zenean. Geroago, 1937an, Eddie Stimpsonek gaur egungo gure stimpmeterraren jatorria asmatu zuen. Orduko lehen erregistroak ezagutzen ditugu 1946tik 1973ra, 2,5 oineko batez besteko abiadura-balioekin; aipatzekoa da 1963ko U.S. Open txapelketako abiadura, 2,7 oinekoa.
Green azkar bat eta beste mantso bat, edo are abiadura-aldaketak green berean, jokalari bati fairway altuek edo gaizki zaindutako bunkerrek baino deserosoago egin diezaioke. Ez da soilik garrantzitsua abiadurak gure jokalarien beharretara egokituak izatea, baizik eta green guztietan homogeneoak izatea ere.
Abiadura putting greenaren baldintzen arabera aldatzen da; maiz neur dezakezu bilakaera ikusteko.
Greenkeeper gehienek arazoa ezagutzen dute eta abiadura koherenteak lortzeko moduak bilatzen dituzte. Abiadura horretan eragiten duten aldagai ugari daude, eta beti interesgarria da aldi berean ez soilik informazio hori, baizik eta belarraren altuera, errodadura, sendotasuna, hezetasuna, etab. bildu… horrela jokagarritasunari buruzko informazio guztia modu optimoan zehazteko.
Abiaduraren neurketak stimpmeterrarekin egiten dira, sistema normalizatu bat, zure zelaiko putting greenak eta beste zelai batzuenak alderatzeko aukera ematen duena. Stimpmeter sistema modernoa 91,44 zentimetro luzeko (36 hazbete) aluminio estrusionatuzko barra bat da, bi aurrealdeetan luzetara 145 graduko “V” formako zirrikitu bat duena. Bi aurrealdeetako bakoitzean mozketa bat du; “1X” oinarritik 76,2 zentimetrora (30 hazbete) dago kokatuta. Hori da probaren ohiko luzera eta normalean hori erabili behar da. “2X” mozketa beste aldean dago, oinarritik 35,56 zentimetrora (14 hazbete) kokatuta, putting greenaren eremu estuen neurketetarako pentsatuta dago, non ezin den bola-jaurtiketa luzerik egin.
Stimpmeterraren muturreko bakoitza ziri-formaz amaituta dago, bola stimpmeterretik putting greenera erortzean jaurtiketaren errebotea murrizteko.
Nola neurtzen da?
Lehen urratsa kokaleku egoki bat hautatzea da. Green-aren ahalik eta horizontalena den kokaleku bat izan behar da, eta bolak biratzeko adina zabala, 3 eta 4 metro artekoa (10-12 oin). Tee batekin hasierako puntua markatzen da.
Stimpmeterraren erabilera erraza da, hasierako posizioa etzanda da bola mozketan duela, hobe “1x”ean. Horizontaletik makurtzen da bola biratzen hasten den angelura (20º) iritsi arte, eta angelu hori mantentzen da stimpmeterra putting greenera iritsi arte. Tee bat uzten da bola biratzeari uzten dion puntuan.
Praktikak maisu egiten du, neurketek koherentzia irabaziko dute tresna erabili ahala.
Aurreko urratsa 3 aldiz egiten da, 3 distantziak neurtzen dira hasierako teetik eta amaierako teera. Balioak apuntatzen dira eta prozedura bera errepikatzen da bolak gelditu diren puntutik, hasieran jaurti ziren norabidean biratzen utziz.
3 emaitzak berriro apuntatzen dira eta 6 balioen batez bestekoa egiten da; hori da green-aren abiadura.
“2x” mozketa eremu estuetarako erabiltzen da eta prozedura bera da, baina azken emaitza 2z biderkatu behar da.
Kontuan izan behar da:
Neurketa-puntua laua eta aldapa gabekoa izan behar da. Putting green-a handia bada, bi puntu izan daitezke.
Abiadura jokalarientzat argitaratzeko baldintzak onak izan behar dira: berriki moztua, lehorra, arrabotatua, haizerik gabe. Hala ere, ezagutzea gustatzen bazaizu, abiadura egoera desberdinetan egiaztatu eta apuntatu dezakezu, hala nola estaldura berri batekin, bustita, mozteke…
Tiloomek Stimpmeter USGA eskaintzen dizu, galdetu iezaguzu info@tiloom.com helbidean eta tresna ofizialaren aurrekontua bidaliko dizugu.
