Belarreko gaixotasunen detekzioa IX: Acidovorax avenae
ARGAZKIA · TILOOMAgrostis stolonifera L. negu-hotzeko espezie ezaguna da, eremu klimatiko epeletan golf-zelaietako greenetarako erabiltzen dena. Estres abiotikoak eta biotikoak ohikoak dira udako hilabeteetan eta, beraz, kudeaketa intentsiboa behar da gaixotasunak prebenitzeko eta belarraren kalitatea hazkunde-denboraldi osoan mantentzeko. Azken urteetan, etiolazio bakteriarra (Acidovorax avenaek eta Xanthomonas translucensek eragina) greenkeeper askorentzat kezka gero eta handiagoa bihurtu da (Giordano et al. 2012; Roberts et al. 2014).
Etiolazio bakteriarraren etiologia
Etiolazio bakteriarra landare monokotiledoneo sorta zabal bati eragiten dion gaixotasuna da, bereziki poazeoei, hala nola belarrari. Gaixotasuna landarearen hostoetan, zurtoinetan eta beste zatietan kolore berdearen faltak ezaugarritzen du. Kolore berde osasuntsuaren ordez, etiolazio bakteriarrak kaltetutako landareek tonu horixkak, zuriskak edo gardenak ere izan ditzakete. Zurtoinen eta korapilarteen luzapenak eta ahultzeak ezaugarritzen dituzte.
Etiolazio bakteriarraren eragile kausala
Belarreko etiolazio bakteriarraren eragile kausala Acidovorax avenae subsp. avenae bakterioa da. Bakterio Gram-negatibo, aerobio eta fluoreszentea ez den β-proteobakterioetako kide honek, Burkholderiales ordenakoa, 2010ean diagnostikatu zen lehen aldiz belarrean, patogenizitate-saiakuntzen eta 16S ADNr sekuentzien analisiaren bidez.
Data horretara arte belarrean nabarmentzen ziren bakterio patogeno bakarrak Xanthomonas generokoak ziren.
Etiolazio bakteriarraren sintomak belarrean
Agrostisean Acidovorax avenae subsp. avenaek eragindako etiolazio bakteriarra hainbat sintoma bereizgarrik ezaugarritzen dute:
1. irudia. Etiolazio bakteriarraren sintomak hostoan.

- Eremu txikiekin (15 eta 30 cm artekoak) hasten da, ehundura irregularrekoak, beren berde naturaletik hori zurbilera deskoloratzen joaten direnak.
- Korapilarteen luzapena: Landarearen zati infektatuek korapilarteen hazkunde luzatu eta ahula izan dezakete, eta horrek itxura anormalki luze eta mehea eragiten du. Etiolazioa landareak anormalki luzatzen diren prozesua da, korapiloak elkarrengandik bereiziz.
- Ahultasuna eta ihartzea: Landare infektatuek ahultasun orokorraren seinaleak erakus ditzakete, hosto ihartuekin eta itxura oro har gaixoarekin.
- Hazkundearen geldialdia: Infekzio bakteriarrak landarearen hazkunde normala moteldu dezake, eta horrek garapen motela eta itxura atrofiatua eragiten ditu.
- Landarearen heriotza: Infekzio-kasu larrietan, landarea hil daiteke bakterioak eragindako ahultze orokorrarengatik.

Espezie sentikorrenak
Gehien kaltetuta ikusi den espezia Agrostis stolonifera, da, golf-greenetan eta putting greenetan normalean erabiltzen dena. Hala ere, Lolium perenne Japonian ere zenbait fokus detektatu dira, nahiz eta honetan askoz gutxiago hedatuta dagoen. Frogatu da, halaber, Agrostis tenuis, P. annua eta F. arundinacea erasotzeko gai dela baldintza batzuetan
Etiolazio bakteriarra: agerpena eta dispertsioa
Agerpena
Estresak eragin handia du eta trafiko handiko green-eremuetan ikus daiteke. Une horretan Acidovorax avenae bakterioak beherakada bat eragiten du, belar-eremuen galerarekin amaitzen dena.
Dispertsioa
Patogenoaren dispertsioa euri-salpikaduraz eta/edo haizeaz egiten da, hostoetan dauden exudatu bakteriarren plaketak garraiatzen dituena, eta hostoen arteko marruskaduraz sortutako zauri txikiek errazten dute.
Agerpenean eragiten duten faktoreak
- Tenperatura: Garapenerako tenperatura optimoa 24°C eta 35°C artekoa da.
- Estresa: Lehorte-estresak edo mantenugai-gabeziek belarra ahul dezakete eta gaixotasunarekiko sentikorrago bihurtu. Hezetasun-zundak erabiltzeak infekzio-faktore hori monitorizatzen lagun diezaguke.
- Beste faktore batzuk: Nitrogeno-soberakina, eguzki-argi falta, hostoetako kalteak, 2,6 mm azpitik moztea (moztea baxuegi), hazkunde-erregulatzaileen erabilera okerra, trafiko gehiegizkoa.
Gaixotasunaren kontrola
Belarreko infekzio bakteriarrak kontrolatzeko aukerak oso mugatuak dira, eta kontrol-metodo berrien bilaketa gaur egungo interes-gaia da. Zehazki, Acibenzolar-S-metila (ASM) erabilera ikertzen ari da, azido salizilikoaren (SA) analogo sintetikoa
Ingurune kontrolatuetan oxitetraziklina eta estreptomizina sulfatoarekin egindako esperimentuek etiolazio bakteriarraren sintomak nabarmen murriztu zituzten landareak bakterioarekin inokulatu aurretik hostoetarako ihinztadura-esekidura gisa aurretratatu zirenean.
Hala ere, amonio sulfatoaren eta Trinexapac-etila (TE) bezalako hazkunde-erregulatzaileen aplikazioak sintomak nabarmen areagotzen ditu.
Diagnostiko goiztiar eta zehatzak kudeaketa-gomendio egokiak ekar ditzake eta fungizida-tratamendu alferrikako eta eraginkorrak ez direnak saihestu (Sundin et al. 2016). Kudeaketa-aukera eraginkorrik oraindik garatu ez den arren, diagnostiko goiztiarrak onddo-gaixotasun gisa gaizki diagnostikatzea saihestu dezake eta, beraz, fungizidak gaizki erabiltzea ekidin.
Etiolazio bakteriarraren analisia eta diagnostikoa
Hasierako sintomak agrostis-belarraren beste gaixotasun edo baldintza batzuekin nahas daitezke, eta horrek arazoaren diagnostikoa oso konplexu bihurtzen du. Gaixotasun honen kaltea oso larria da gehiegi mantentzen diren greenetan, estresagatik edo trafikoagatik, mozketa, ruladu edo recebo maiz egiten direlako.

Denbora errealeko polimerasaren kate-erreakzio kuantitatiboa (qPCR) asko erabili da landare-patogenoak detektatzeko eta kuantifikatzeko (López et al. 2010; Pritchard et al. 2012b; Wang et al. 2015). Denbora errealeko PCRren bidez patogeno baten DNA azkar anplifikatzeko eta sentikortasunez detektatzeko gaitasunak teknikariei egun batean diagnostiko-emaitza definitiboak ematea ahalbidetzen die (Schena et al. 2004).


Iturria: Giordano, P. R., Chaves, A. M., Mitkowski, N. A., and Vargas, J. M., Jr. 2012. Identification, characterization, and distribution of Acidovorax avenae subsp. avenae associated with creeping bentgrass etiolation and decline. Plant Dis. 96:1736-1742.
Iturria: Netsu, O., Komatsu, K., Yoshimura, T. et al. First report of brown stripe on perennial ryegrass (Lolium perenne L.) caused by Acidovorax avenae. J Gen Plant Pathol 88, 399–404 (2022).




