Belar txarren kontrola

Ondo kudeatzen duzu belar txarren kontrola?

Zer dira Belar Txarrak?

Belar txar bat nahi ez den lekuetan hazten den edozein landare-espezie da, hosto zabalekoa edo estukoa izan. Digitaria ischaemum eta Urochloa subquadripara bezalako espezieen identifikazio zehatza eta ezagutza funtsezkoak dira kudeaketa eraginkorrerako.

“Belar txar” kontzeptuaren definizioa honela azal daiteke: nahi ez den lekuan garatzen den hosto zabaleko edo estuko belarra.

Kudeaketa-programa on bat behar da belar txarrak gutxieneko mailetan egon daitezen; horretarako beharrezkoa da espezie desberdinen ezagutza eta ezabatzeko modua ezagutzea. Digitaria ischaemum edo Urochloa subquadripara bezalako belar-espezie arruntak antzekoak ager daitezke mozketa baxuak jasaten dituztenean, baina Digitaria ischaemum ezabatzeko errazagoa izango da Urochloa subquadripara baino.

Bizi-zikloak eta kontrolean duten eragina

Belar txarren egokitzapena baldintza klimatikoetara

Belar txar hauen bizi-zikloen ezagutzak haien kontrol optimoan lagun dezake. Bizi-ziklo hauek udako garaian tenperatura igotzeak eta udazkenean jaisteak eragiten dituzte. Egun-graduetan oinarritutako tratamendu batek lagun diezaguke lan hauetan (Elmore et al., 2014; Fidanza et al., 1996)

Hazi bideragarrien eraketa saihesten duten kudeaketa-programak ezartzea funtsezko osagaia da lan hauetan eraginkortasun maximoa lortzeko, bereziki trafiko handiko eremuetan. Golf-zelaietan ikusten ditugun belar txar arazotsu askok hazi-kantitate handia sortzen dute, lurrera itzultzen dena; horrela, Poa annua-k lurzoruaren lehen 2.5 cm-etan metro koadroko 2500 hazi baino gehiago ekoitz ditzake (Watschke et al., 1979). Horregatik tratamendu preemergenteak funtsezkoak dira.

Kudeaketa- eta kontrol-teknikak

Kontrol kimikoa eta herbizidekiko erresistentzia

Herbiziden erabilera belar txarren kontrolaren oinarri izan da. Hala ere, Poa annua eta Eleusine indica bezalako espezieetan herbizidekiko erresistentzia sortzeak kudeaketa integratuaren beharra azpimarratzen du, ekintza-modu desberdineko herbizidak txandakatzea barne, biotipo erresistenteen hautaketa arintzeko.

Erresistentzia kudeatzeko estrategiak

Erresistentziaren kudeaketak herbizidak modu dibertsifikatuan erabiltzean, kontrol-metodo ez-kimikoak integratzean eta herbizidaren eraginkortasuna etengabe monitorizatzean oinarritu behar du (Beckie, 2006).

Belar txarrak kontrolatzeko biotipoak

Aurre- eta postemergentziako herbizidekiko erresistentzia duten belar txarren biotipoak daude, hala nola Poa annua eta Eleusine indica kasuetan, ekintza-modu desberdineko herbizidak txandakatzen ez direlako. Egoera horietan, tratamendu horiek gainditzen dituzten belar txarrak nagusi bihurtzen dira, herbizida horiek onartzen dituzten genetika dutenak. Arazo horien irtenbideak dira dagoeneko eraginkorrak ez diren herbizidenen antzeko ekintza-mekanismoa duten herbizidak saihestea. Hala, azetolaktatoaren (ASL) inhibizioko herbizidekiko erresistentzia badago, hala nola Cubix (foramsulfuron materia aktiboarekin), ez lirateke ekintza-modu bera duten beste batzuk erabili behar.

Jarraian aurkezten ditugu erresistentzia izateko joera duten belar txarrak eta haien herbizidak: