PGR Reguladores do crecemento (2/3) Clases e clasificación
FOTO · TILOOM
Reguladores de Crecemento
Os reguladores de crecemento son compostos químicos que alteran ou regulan o crecemento ou comportamento do céspede. Estes produtos son esenciais no mantemento de superficies deportivas e áreas verdes, xa que axudan a controlar o crecemento do céspede, mellorar a súa calidade e densidade, e reducir a necesidade de sega. Existen diversas clases de reguladores de crecemento, clasificados segundo o seu modo de acción e o tipo de absorción que teñen nas plantas.
Clasificación dos Reguladores de Crecemento
Os reguladores de crecemento clasifícanse principalmente en dous tipos, segundo o seu modo de absorción e a súa acción sobre o ácido xiberélico, unha hormona vexetal que promove o crecemento e desenvolvemento das plantas.
- Absorción por raíz: Este tipo inclúe compostos como o paclobutrazol e a prohexadiona cálcica. O paclobutrazol é coñecido por ser o máis agresivo e duradeiro entre os reguladores do crecemento. A prohexadiona cálcica é tamén efectiva, aínda que a súa acción pode variar dependendo das condicións ambientais e da especie de céspede. Ambos os dous compostos inhiben a biosíntese do ácido xiberélico na súa fase inicial, resultando nunha redución significativa do crecemento do céspede.
- Absorción por toda a planta: Aquí atópase o trinexapac-etil, que ten un efecto menos intenso e menos duradeiro en comparación cos reguladores absorbidos pola raíz. Con todo, tamén se caracteriza por causar un menor efecto rebote. Este composto inhibe a biosíntese do ácido xiberélico na súa fase final, o que axuda a manter o crecemento do céspede baixo control.
Clases de Reguladores de Crecemento
Existen cinco clases principais de reguladores de crecemento, cada unha con características específicas segundo o seu modo de acción e absorción.
Clase A: Trinexapac-etil
O trinexapac-etil é un regulador de crecemento de absorción foliar que inhibe a biosíntese do ácido xiberélico na súa fase final. É o máis comunmente utilizado en superficies deportivas debido aos seus beneficios significativos: reduce a necesidade de sega, aumenta a uniformidade e densidade do céspede, e mellora a calidade xeral da área verde.
Clase B: Paclobutrazol, Prohexadiona Cálcica e Flurprimidol
Estes reguladores, absorbidos pola raíz, inhiben a biosíntese do ácido xiberélico na súa fase inicial. Son efectivos na eliminación de Poa annua en greens de Agrostis, axudando a manter a pureza e calidade do céspede en campos de golf e outras áreas deportivas. O paclobutrazol é o máis agresivo e duradeiro, mentres que a prohexadiona cálcica ofrece unha opción menos agresiva pero aínda efectiva.
Clase C: Mefluidide
O mefluidide absórbese tanto polas follas como polas raíces e actúa inhibindo a división celular no tecido meristemático. O seu uso está indicado para reducir a formación de floración ou “seed heads”, o que é esencial para manter unha aparencia uniforme e estética do céspede.
D: Metil-sulfometuron e Glifosato
Estes compostos, de absorción foliar, son herbicidas que, utilizados a baixas doses, poden diminuír o crecemento dalgunhas especies presentes nas superficies deportivas. Isto axuda a manter a dominancia das especies desexadas e reduce a competencia por nutrientes e espazo.
Clase E: Ethephon e Ácido Xiberélico
Estas son fitohormonas producidas sinteticamente ou compostos que hidrolizan a fitohormonas. O ethephon, por exemplo, xera etileno e o seu uso principal é a eliminación de sementes en Poa annua. Recoméndase a súa aplicación durante todas as épocas, xa que aumenta a densidade, orienta ben o crecemento e mellora o vigor do céspede durante o estrés estival. Na primavera, o mefluidide úsase principalmente.
Estratexias de Uso de Reguladores de Crecemento
Na xestión de novos greens de Agrostis, unha estratexia efectiva é o uso de paclobutrazol para controlar a Poa annua. Nos greens de Agrostis antigos e moi contaminados de Poa annua, recoméndase o uso de ethephon para vigorizar o céspede. En ambos os dous casos, é recomendable o uso de trinexapac-etil para aumentar a vigorosidade do céspede e controlar o seu crecemento excesivo. A prohexadiona cálcica tamén pode ser utilizada como unha alternativa menos agresiva ao paclobutrazol, proporcionando control efectivo do crecemento sen os efectos a longo prazo máis severos.
En conclusión, os reguladores de crecemento son ferramentas esenciais na xestión do céspede, especialmente en superficies deportivas. A súa correcta aplicación e elección segundo as necesidades específicas de cada área poden resultar nun céspede de alta calidade, densidade e uniformidade, facilitando o seu mantemento e mellorando a súa aparencia e funcionalidade.
