Detección de enfermidades en céspede IX: Acidovorax avenae
FOTO · TILOOM
Agrostis stolonifera L. é unha especie popular de estación fría que se utiliza nas zonas climáticas temperadas para os greens dos campos de golf. Os estreses abióticos e bióticos son comúns durante os meses de verán e, por tanto, requírese un manexo intenso para previr enfermidades e manter a calidade do céspede durante toda a tempada de crecemento. Nos últimos anos, a etiolación bacteriana (causada por Acidovorax avenae e Xanthomonas translucens) xurdiu como unha preocupación crecente para moitos greenkeepers (Giordano et al. 2012; Roberts et al. 2014).
Etioloxía da etiolación bacteriana
A etiolación bacteriana é unha enfermidade que afecta a unha ampla gama de plantas monocotiledóneas, especialmente poáceas como o céspede. A enfermidade caracterízase pola ausencia de cor verde nas follas, talos e outras partes da planta. En lugar dunha cor verde saudable, as plantas afectadas pola etiolación bacteriana poden presentar tons amarelados, esbrancuxados ou incluso transparentes. Caracterízanse por unha elongación e debilitamento de talos e entrenós.
Axente causal da Etiolación bacteriana
O axente causal da etiolación bacteriana no céspede é a bacteria Acidovorax avenae subsp. avenae. Esta bacteria Gram-negativa, aerobia, membro non fluorescente das β-proteobacterias, da orde Burkholderiales foi diagnosticada por primeira vez en céspede en 2010 mediante ensaios de patoxenicidade e análise de secuencia de ADNr 16S.
Ata esa data as únicas bacterias patóxenas notables en céspede son as do xénero Xanthomonas.
Síntomas da Etiolación bacteriana en Céspede
A etiolación bacteriana causada por Acidovorax avenae subsp. avenae en Agrostis caracterízase por varios síntomas distintivos:
Imaxe 1. Síntomas de Etiolación bacteriana en folla.

- Comeza como pequenas áreas (15 a 30cm) de textura irregular que se van descolorando desde o seu verde natural ata un amarelo pálido.
- Alongamento de entrenós: As partes infectadas da planta poden mostrar un crecemento alongado e débil dos entrenós, o que resulta nunha aparencia anormalmente longa e delgada. A etiolación é un proceso no que as plantas se alongan anormalmente separando os nós entre eles.
- Debilidade e murchamento: As plantas infectadas poden mostrar signos de debilidade xeral, con follas murchas e un aspecto xeral enfermizo.
- Detención do crecemento: A infección bacteriana pode freal o crecemento normal da planta, o que resulta nun desenvolvemento lento e unha aparencia atrofiada.
- Morte da planta: En casos graves de infección, a planta pode morrer debido ao debilitamento xeral causado pola bacteria.

Especies máis susceptibles
A especie que se observou máis afectada é Agrostis stolonifera, tipicamente utilizada en greens e putting greens de golf. Non obstante, tamén se detectaron algúns focos de Lolium perenne en Xapón aínda que neste está moito menos estendido. Tamén se comprobou capaz de atacar a Agrostis tenuis, P. annua, and F. arundinacea en determinadas condicións
Etiolación bacteriana: Aparición e Dispersión
Aparición
O estrés causa un impacto importante e pódese observar en zonas do green con alto tráfico. É nese momento no que a bacteria do Acidovorax avenae provoca un declive que remata en perdas de zonas de céspede.
Dispersión
A dispersión do patóxeno realízase por salpicadura de chuvia e/ou vento, que transporta as plaquetas dos exsudados bacterianos presentes nas follas e é favorecida por pequenas feridas producidas polo roce entre estas.
Factores que Inflúen na Aparición
- Temperatura: A temperatura óptima para o desenvolvemento está entre 24°C e 35°C.
- Estrés: Un estrés por seca, ou por carencias nutricionais pode debilitar o céspede e facelo máis susceptible á enfermidade. O uso de sondas de humidade pode axudarnos a monitorizar este factor de infección.
- Outros factores: Exceso de nitróxeno, falta de luz solar, danos nas follas, sega demasiado baixa por debaixo de 2.6 mm, mal uso de reguladores do crecemento, excesivo tráfico.
Control da Enfermidade
As opcións para controlar infeccións bacterianas en céspede están extremadamente limitadas e a procura de novos métodos de control é un tema de actual interese. Concretamente estase investigando no uso de Acibenzolar-S-metilo (ASM), un análogo sintético do ácido salicílico (SA)
Os experimentos en ambientes controlados con oxitetraciclina e sulfato de estreptomicina reduciron significativamente os síntomas de diminución bacteriana cando se pretrataron as plantas como suspensións de pulverización foliar antes da inoculación coa bacteria.
Con todo, a aplicación de sulfato amónico e de reguladores do crecemento como Trinexapac-etilo (TE) incrementan os síntomas significativamente.
O diagnóstico temperán e preciso pode conducir a recomendacións de manexo axeitadas e evitar tratamentos fungicidas innecesarios e ineficaces (Sundin et al. 2016). Aínda que aínda non se desenvolveu unha opción de manexo eficaz, o diagnóstico temperán pode evitar o diagnóstico erróneo como unha enfermidade fúnxica e, por tanto, evitar o uso indebido de fungicidas.
Análise e diagnóstico da Etiolación bacteriana
Os síntomas iniciais poden ser confundidos con outras enfermidades ou condicións do céspede agrostis, facendo o diagnóstico do problema moi complexo. O dano desta enfermidade é moi severo en greens altamente mantidos debido ao estrés ou tráfico polos frecuentes cortes, rulados ou recebados.

A reacción en cadea da polimerasa cuantitativa en tempo real (qPCR) utilizouse amplamente na detección e cuantificación de patóxenos vexetais (López et al. 2010; Pritchard et al. 2012b; Wang et al. 2015). A capacidade de amplificar rapidamente e detectar con sensibilidade o ADN dun patóxeno mediante PCR en tempo real permite aos técnicos proporcionar resultados de diagnóstico definitivos nun día (Schena et al. 2004).


Fonte: Giordano, P. R., Chaves, A. M., Mitkowski, N. A., and Vargas, J. M., Jr. 2012. Identification, characterization, and distribution of Acidovorax avenae subsp. avenae associated with creeping bentgrass etiolation and decline. Plant Dis. 96:1736-1742.
Fonte: Netsu, O., Komatsu, K., Yoshimura, T. et al. First report of brown stripe on perennial ryegrass (Lolium perenne L.) caused by Acidovorax avenae. J Gen Plant Pathol 88, 399–404 (2022).



