Conceptos meteorolóxicos IV: Ciclóns e anticiclóns

Os ciclóns aluden a ventos intensos acompañados de tormentas ou zonas de presión atmosférica baixa (borrascas), as cales estiveron presentes en España desde hai varias semanas, de aí que non chegue o tan desexado tempo veraniego. O oposto a estas borrascas son os anticiclóns, caracterizados por ceos despexados e bo tempo.

Pero como se forman estes dous procesos?

A rotación da terra fai que o vento se curve, é o efecto Coriolis. O vento do hemisferio norte curvase cara á dereita e o do hemisferio sur cara á esquerda. Deste xeito, chamaremos fluxo ciclónico cando o vento se curve en dirección oposta ás agullas do reloxo (cara á esquerda) no hemisferio norte e en dirección ás agullas do reloxo (cara á dereita) no hemisferio sur, sendo contrario á súa curva natural (podéndose formar os grandes ciclóns coñecidos como furacáns); e anticiclónico cando se curva na súa dirección normal, ás agullas do reloxo no hemisferio norte e contra reloxo no sur.

A presión atmosférica é un factor fundamental nos procesos meteorolóxicos, xa que as variacións temporais que presenta, tanto verticais como horizontais, poden definir fenómenos que afectan ao tempo e clima (fonte: Jose Antonio Perez Bonalde). Así distínguense:

Unha área de alta presión é unha área da atmosfera onde a presión é alta con respecto á da rexión circundante no mesmo nivel. Está sempre asociada coa circulación anticiclónica (na dirección das agullas do reloxo no hemisferio norte), polo cal é basicamente o mesmo que un anticiclón. Os anticiclóns asócianse xeralmente con boas condicións de tempo. Tamén se pode dicir que as altas presións son unha especie de ventiladores, porque ” soplan vento”.

Ter unha estación meteorolóxica é a ferramenta perfecta para coñecer tanto a humidade ambiental como todas as variables necesarias para unha xestión adecuada do campo.